Κομψοτέχνημα με παρελθόν και παρόν

Υψόμετρο 750. Πελεκημένα με πέτρες σπίτια από Λαγκαδινούς και Ηπειρώτες μαστόρους. Καλντερίμια ιδανικά για περπάτημα. Και μια «ζεν» διάθεση σ΄ ένα χωριό που γνώρισε δόξες και μεγαλεία (κατοικούνταν από πολύ εύπορες οικογένειες) και σήμερα αναζητά τη θέση του στον τουριστικό χάρτη
Στο παλιό καφενείο «Επικούριος Απόλλων», οι γκλίτσες λιάζονται στη δεξιά βιτρίνα του και οι γέροντες πίνουν τον καφέ τους αμέριμνοι. Η κεντρική πλατεία- που κάθε Παρασκευή γεμίζει από κόσμο λόγω παζαριού- είναι άδεια και το κελάρυσμα του νερού από τη βρύση στον κορμό του πλατανιού είναι ο μοναδικός ήχος του πρωινού στην Ανδρίτσαινα.

Αν αρκεστείτε να περπατήσετε μια καθημερινή ημέρα στον κεντρικό δρόμο του χωριού, με αφετηρία την πέτρινη εκκλησία του Αγίου Νικολάου (όπως έρχεστε με το αυτοκίνητο από την Καρύταινα) και καταλήξετε στην κεντρική πλατεία φεύγοντας, συγχαρητήρια αλλά μόλις… χάσατε!

Γιατί η κωμόπολη της Ηλείας που γνώρισε μεγάλη ακμή μετά την Επανάσταση και έφτασε τους 7.000 κατοίκους διατηρεί ακόμη τη σφραγίδα του πρότερου λαμπρού βίου, αλλά απαιτεί τον δικό της χρόνο για να την ανακαλύψετε.

Το 1834 υπήρξε μία από τις τέσσερις μεγαλύτερες πολιτείες όλης της Πελοποννήσου και σημαντικός κόμβος της επαρχίας Ολυμπίας, διαμόρφωσε αυτόνομη αστική τάξη (δείγμα της γκαρνταρόμπας των πλούσιων Ανδριτσάνων διασώζεται στο Λαογραφικό Μουσείο) και μάλιστα μέχρι το 1930 λειτουργούσαν εδώ 15 (!) δικηγορικά γραφεία. Σταθμεύστε λοιπόν το αυτοκίνητο, παραγγείλτε καφέ απ΄ το μπρίκι στο προαναφερόμενο καφενείο και χαράξτε τις δικές σας «ασκήσεις επί χάρτου». Πρώτον, αναζητήστε το νεοκλασικό σπίτι του ιατρού και δημάρχου (την περίοδο 1898-1912) Κ. Παπαδημητρίου και θυμηθείτε πως το 1893 κόστισε 60.000 δραχμές.

Φτάστε στη συνοικία Μουρμουραίικα με τις χαραγμένες ημερομηνίες στις εισόδους των παμπάλαιων σπιτιών, στον λόφο του Αγίου Θεράποντος με το ομώνυμο εκκλησάκι όπου ορκίζονταν οι Φιλικοί της περιοχής και κατηφορίστε στη Βιβλιοθήκη με τους 40.000 τόμους (απέναντι βρίσκεται το γυμνάσιο, ένα από τα τρία που λειτούργησαν μετά την Επανάσταση του 1821), στο Λαογραφικό Μουσείο και στην Τρανή Βρύση (του 1724) που είναι μία απ΄ τις παλιότερες της Πελοποννήσου.

Οι ταμπέλες του παλιού κουρείου, του παλιού ραφείου και της τοπικής εφημερίδας «Νέος Ορίζων» που εκδίδεται απ΄ το 1927, είναι επίσης αποτυπώματα μιας παλιάς ζωής που ανακατεύεται με τη σύγχρονη.

Και αν αναζητάτε το κερασάκι στην τούρτα της περιήγησης, μόλις 14 χλμ. από την Ανδρίτσαινα και σε μια πλαγιά του Κοτυλίου Όρους, η τεράστια λευκή τέντα κρύβει τον «Παρθενώνα της Πελοποννήσου», το αριστούργημα του Ικτίνου που δεν είναι άλλο από τον ναό του Επικουρίου Απόλλωνος.

Εδώ που παντρεύεται η φύση με το ανθρώπινο κατόρθωμα, αφήστε χώρο στον σκληρό δίσκο της φωτογραφικής μηχανής και της μνήμης σας.