Φάγαμε …στο «Cilentio»

Συμπάθησα το ιδιαίτερο αυτό μικρό εστιατόριο στην οδό Μαντζάρου στο κέντρο της Αθήνας όταν το επισκέφτηκα πριν από περίπου έναν χρόνο, καθώς μου άρεσαν η σπιτική κι άνετη αίσθηση που απέπνεε ο χώρος και η κουζίνα του. Όμως σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου δεν με γοήτευσε τόσο.

Καθήσαμε κάτω- ουσιαστικά είναι ημιυπόγειο- εν μέρει από λάθος δικό μου επειδή έκανα κράτηση αργά, στις 19.00,

για Σάββατο βράδυ. Ο χώρος, αν και άνετος κι ευχάριστος χάρη στο αναμμένο τζάκι, ήταν στριμωγμένος, τόσο στριμωγμένος που με την παρέα μου δεν μπορούσαμε να καθήσουμε αντικρυστά ο ένας από τον άλλο γύρω από το τραπέζι.

Το μενού του «Cilentio» είναι ένα μείγμα από μεσογειακά και ελληνικά φαγητά, π.χ. πουγκιά με μπρεζαόλα, καρπάτσιο (τόοοσο περασμένης δεκαετίας!), ψητά λαχανικά, τάρτα με κατίκι, jamon Serrano, κολοκύθια (ορεκτικό) και πράσινη σαλάτα με σταφύλια και μανούρι.

Άλλα πιάτα είναι πιο σύνθετα όπως ο κόκορας γεμιστός με γραβιέρα, σπανάκι με μπέικον, κραμπλ με σολομό και μπρόκολο, μαύρος μπακαλιάρος με φάβα. Κάποια άλλα φαγητά είναι χαζά και δεν χρειάζονταν, όπως το φιλέτο Wagyu των 95 ευρώ με σάλτσα από Ρort και πουρέ με τρούφα.

Κάθε γεύμα αρχίζει με ένα ζεστό μπολ από βελουτέ, πιστεύω από σέλερι, περιχυμένο με ελαιόλαδο. Είναι ωραίο. Η σαλάτα με σπανάκι και χαλούμι ήταν νόστιμη και σε γενναιόδωρη ποσότητα. Μου άρεσε ο αλμυρός συνδυασμός από γεύσεις στα μπουγκιά μπρεζαόλας που σερβίρονται με μαρμελάδα σύκου.

Τα κυρίως πιάτα ήταν αρκετά καλά. Παρήγγειλα την πάπια, που της έχω αδυναμία όταν πέφτει ο υδράργυρος, όπως εκείνο το βράδυ. Την παρήγγειλα μέτρια ψημένη αλλά ήταν παραπάνω ψημένη και πιο σκληρή απ΄ όσο μου αρέσει. Σε κλίμακα από 1 έως 10 θα της έβαζα μάλλον 7. Η σάλτσα κρασιού ήταν νόστιμη. Οι φίλοι μου παρήγγειλαν τον μαύρο μπακαλιάρο με φάβα και σάλτσα άγριων μανιταριών. Ήταν ωραία μαγειρεμένο το ψάρι και ωραία σερβιρισμένο. Το rib-eye μαριναρισμένο σε ελαιόλαδο και καρυκευμένο με αλάτι Ιμαλαΐων (του Μεσολογγίου δεν ήταν αρκετά νόστιμο;) ήταν ικανοποιητικό.

Δεν με ενθουσίασαν τα επιδόρπια, τα οποία έμοιαζαν λίγο επιτηδευμένα, ιδίως το «μοντέρνο» τσιζκέικ που ήταν ένα λοφάκι σαν σπηλιά από λευκό τυρί (κρέμα τυριού και σαντιγί;), το κέντρο του οποίου ήταν κόκκινο σαν αίμα με κομπόστα από φρούτα του δάσους. Το μους καφέ με αφρό καραμέλας, τηγανητά κομματάκια σοκολάτας και μπισκότα ήταν ΟΚ, αν και κάπως υπερβολικό και με φανερό το άγχος για εντυπωσιασμό.

Θυμάμαι ότι το γεύμα ήταν καλύτερο την προηγούμενη φορά. Ίσως το κλειδί είναι να διατηρούνται τα πράγματα λίγο πιο απλά.

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 30-35 ευρώ το άτομο, χωρίς κρασί

Ατμόσφαιρα

Άνετη, ευχάριστη, ζεστή

Σέρβις

Καλό

Κουζίνα

Μεσογειακό και ελληνικό ποτ πουρί

Λίστα κρασιών

Καλή

«Cilentio»: Μαντζάρου 3 & από Σόλωνος 54 (πεζόδρομος), Κολωνάκι, τηλ. 210-3633.144