Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Όχι όλα στους μετόχους

ΑΣΧΕΤΩΣ τού αν πράττει καλώς ή κακώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ να προχωρήσει σε έκτακτη φορολόγηση των αμερικανικών τραπεζών, αυτό που έχει σημασία είναι ότι για την αντιμετώπιση της σημερινής οικονομικής κρίσης οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους.

Συμβολικά, λοιπόν, η κίνηση Ομπάμα είναι σωστή.

Στα καθ΄ ημάς τώρα. Είναι σαφές ότι οι ελληνικές τράπεζες θα κλείσουν φέτος τους ισολογισμούς τους με σημαντική μείωση της κερδοφορίας τους, αλλά, πάντως- με ελάχιστες ίσως εξαιρέσεις-, δεν θα έχουν ζημιές. Αν, δε, υπολογιστούν σωρευτικά τα τελευταία χρόνια, τα κέρδη τους ήταν τόσο μεγάλα που οι μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί μέτοχοί τους ούτε καν τα είχαν ονειρευτεί.

Πρόκειται για κέρδη που, βεβαίως, δεν τα γέννησε η αυτονόητη και λογική απόδοση των κεφαλαίων που έχουν επενδυθεί. Είναι κέρδη που συσσωρεύτηκαν από το αμόκ υπερδανεισμού που έπιασε τα τελευταία χρόνια τους Έλληνες καταναλωτές και φυσικά και από τα σχετικά τσουχτερά επιτόκια.

Με βάση, λοιπόν, τις υψηλές αποδόσειςχρηματιστηριακές και μερισματικές- που είχαν οι τράπεζες, από άποψη αισθητικής και επί της ουσίας είναι λίγο άκομψο η Εκκλησία της Ελλάδος (μεγαλομέτοχος της Εθνικής) να γκρινιάζει για το γεγονός ότι λόγω της κρατικής στήριξης δεν θα πάρει φέτος μέρισμα από την Εθνική. Αντιθέτως, θα κέρδιζε πόντους στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών εάν σε κάποιες από τις γενικές συνελεύσεις της τράπεζας έθετε ζητήματα που θα ενίσχυαν ακόμη περισσότερο την εταιρική κοινωνική ευθύνη της Εθνικής. Η οποία μπορεί νομικά να ανήκει στους μετόχους της, αλλά, όπως και κάθε άλλη επιχείρηση, κάτι οφείλει στην ελληνική κοινωνία διαχρονικά.