Η γραφή του σόκαρε την επιστημονική κοινότητα

Ξαναδιαβάζοντας σήμερα τους Θλιβερούς Τροπικούς, μπορούμε ν΄ αναβαπτισθούμε στα διάφανα νερά μιας πραγματικότητας περισσότερο ξεκάθαρης. Το έργο δέχθηκε ποικίλες επιθέσεις. Ο Λεβί-Στρος, ως πατέρας του στρουκτουραλισμού, κατηγορήθηκε από τη μαρξιστική σχολή ανθρωπολογίας για έμφαση στο εποικοδόμημα (γλωσσικά σημεία, υποσυνείδητο, ερμηνεία των μύθων, δομές συγγένειας) παρά στην υλική βάση. Πολλοί ιστορικοί στάθηκαν επιφυλακτικά απέναντι στο έργο του, καθώς διέκριναν μια απόπειρα αμφισβήτησης της γραμμικότητας/ εξελικτικότητας της Ιστορίας (σε συμφωνία με τη Σχολή των Αnnales). Η φιλολογική του γραφή σόκαρε την επιστημονική κοινότητα, παρά την αυστηρή δόμηση άλλων έργων του (Άγρια Σκέψη, Μυθολογικά, Οι Στοιχειώδεις Δομές της Συγγένειας κ.ά.). Ο ίδιος ο Λεβί-Στρος δέχθηκε με στωικότητα τις επιθέσεις αντιτείνοντας την «επιστήμη του συγκεκριμένου» στην οποία είχε αποδυθεί. Εν τούτοις κατηγορήθηκε για θεωρητικισμό, για φυγή από τον αγγλοσαξονικό πραγματισμό και λογικό θετικισμό, για απαξίωση του φονξιοναλισμού του Ράντκλιφ-Μπράουν και του Μαλινόφσκι, παρά το ότι η Σιμόν ντε Μποβουάρ έγραφε ότι ανέστησε την κοινωνιολογία και η Σούζαν Σόνταγκ ότι είναι ο ήρωας της εποχής μας.