Αμαρτωλές καλόγριες και αφροδίσια νοσήματα

Ο Καζανόβα ασχολήθηκε συστηματικά με καββαλιστικές θεωρίες και πρακτικές, συνδέθηκε με Μασόνους, απομύζησε πλούσιες αριστοκράτισσες που πίστεψαν στα υπερφυσικά σχεδόν ταλέντα του, μονομάχησε δύο φορές χωρίς ούτε να σκοτώσει ούτε να σκοτωθεί, κόλλησε πολλάκις αφροδίσια νοσήματα, απόλαυσε δε, παράλληλα με την ερωτική ηδονή, ωραία φαγητά. Με μια Βενετσιάνα αριστοκράτισσα (που στα απομνημονεύματα αναφέρεται με ψευδώνυμο) διατηρούσε κρυφό ερωτικό δεσμό που συνδυαζόταν-διανθιζόταν με υψηλή γαστρονομία κεκλεισμένων των θυρών. Η εν λόγω καλλονή ήταν καλόγρια. Ας μη μας ξενίζει: δεν ήταν ασύνηθες φαινόμενο, τότε, οι ελευθεριάζουσες μοναχές. Ακόμα και η παιδεραστία και η αιμομιξία ήταν σχετικά αποδεκτά. Αντιθέτως, η ομοφυλοφιλία αποτελούσε μάλλον ταμπού- αν κρίνουμε από το πέπλο αιδούς και λεκτικής φειδούς με το οποίο ο Καζανόβα καλύπτει τις σπάνιες τέτοιες εμπειρίες του (λ.χ. στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη).

Ησχέση του με τη γενέτειρά του ήταν δύσκολη, αντιφατική. Φυλακίστηκε εκεί και απέδρασε με μυθιστορηματικό τρόπο, τον οποίο και αφηγήθηκε γραπτώς και προφορικώς. Έζησε στη συνέχεια πολλά χρόνια αυτοεξόριστος, άπατρις κοσμοπολίτης. Υπήρξε θύμα της Ιεράς Εξέτασης, που είχε τότε στη Γαληνοτάτη περισσότερο κοινωνικοπολιτικό κατασταλτικό χαρακτήρα παρά αμιγώς θρησκευτικό (ένα είδος ΚGΒ). Επανακάμπτων στη Βενετία σε μεγάλη ηλικία, εργάστηκε κάποια περίοδο και ο ίδιος ως έμμισθος καταδότης. Κοινωνικά, αν και ταπεινής καταγωγής, έδεσε τις τύχες του με το Παλαιό Καθεστώς και είδε με απέχθεια τη Γαλλική Επανάσταση που οδήγησε στη λαιμητόμο ουκ ολίγους ευγενείς φίλους του.