Άγνωστοι Πικάσο στην Αθήνα
Η Ζακλίν Ροκ - μούσα και σύζυγος του Πικάσο - αποτυπώθηκε πολλές φορές στα χαρακτικά του ζωγράφου. Εδώ το έργο «Γυναίκα με καπέλο» (1962)
Ποδαρικό με Πικάσο ετοιμάζεται να κάνει η νέα χρονιά στην εικαστική Αθήνα. Και μπορεί να μην προσγειωθούν στα καθ΄ ημάς πολύτιμοι καμβάδες με την υπογραφή του καλλιτέχνη που άλλαξε τον ρουν της τέχνης στον 20ό αιώνα, αλλά μια γεύση από τους πειραματισμούς του- χαρακτικά σε λινόλαιο- θα απολαύσουν οι φιλότεχνοι στην αινιγματική γκαλερί «Γκαγκόζιαν», στο ισόγειο διαμέρισμα της οδού Μέρλιν όπου λειτουργεί κυρίως κατόπιν ραντεβού. Ωστόσο είναι δύσκολο η έκθεση της Αθήνας να σημειώσει την επιτυχία που είχε πρόσφατη έκθεση του Πικάσο στην γκαλερί της Νέας Υόρκης: περισσότεροι από 10.000 επισκέπτες σε διάστημα δέκα εβδομάδων! Η απόσταση από το Παρίσι ήταν η αιτία που ο Πάμπλο Πικάσο άρχισε να δημιουργεί όσα έργα θα δούμε στην Αθήνα. Η ιστορία έχει ως εξής: ο πολυπράγμων καλλιτέχνης δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται με τις διάφορες τεχνικές της χαρακτικής, μεταξύ των οποίων και η λιθογραφία, η χαλκογραφία, η ακιδογραφία και η μονοτυπία. Όταν όμως περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κατοικούσε το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου στη Νότια Γαλλία, δυσκολευόταν πολύ να συνεννοείται με τους τυπογράφους συνεργάτες του που είχαν έδρα στο Παρίσι λόγω της μεγάλης απόστασης.
Αυτό του έδωσε την αφορμή για νέους πειραματισμούς. Και άρχισε να «παίζει» με τη χαρακτική σε λινόλαιο, έναν πολύ πιο άμεσο τρόπο δουλειάς: χάραζε ένα σχέδιο πάνω σε μία επιφάνεια από λινόλαιο χρησιμοποιώντας μαχαίρι, σμίλη ή σκαρπέλο. Το πρώτο του χαρακτικό σε λινόλαιο, το «Τoros en Vallauris» (1954), ήταν μία απλή ασπρόμαυρη εκτύπωση. Από το 1959 όμως φαίνεται πως κατέκτησε τα μυστικά της τεχνικής και αφιερώθηκε σ΄ αυτή.
Γρήγορα όμως ο πολυμήχανος Πικάσο βρήκε χρονοβόρο τον παραδοσιακό τρόπο δουλειάς και αποφάσισε να εφεύρει έναν πιο απλό τρόπο για να εφαρμόζει αυτήν την τεχνική. Αντί να χρησιμοποιεί μία ξεχωριστή επιφάνεια από λινόλαιο για κάθε χρώμα, άρχισε να ξαναχαράζει την ίδια επιφάνεια. Χάραζε και ξανατύπωνε ανάλογα με τον αριθμό των χρωμάτων που ήθελε να χρησιμοποιήσει σε κάθε έργο.
Αποτέλεσμα; Από το 1959 έως το 1962 ο Πικάσο έφτιαξε περίπου 100 χαρακτικά σε λινόλαιο χρησιμοποιώντας τη νέα μέθοδό του.
Όσον αφορά τη θεματολογία του, χρησιμοποίησε από τη Ζακλίν Ροκ – τη μούσα και σύζυγό του- έως πορτρέτα μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος. Ανάμεσα δε σ΄ αυτά τα έργα ο Πικάσο έφτιαξε και μια σειρά με την οποία αποτίει φόρο τιμής στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο. Και ενώ διατηρεί την αρχική σύνθεση της αυτοπροσωπογραφίας του Γκρέκο, τονίζει με διαφορετικό τρόπο τα χαρακτηριστικά του προσώπου και των ρούχων του για να δηλώσει και τη δική του επέμβαση στο έργο.
ΙΝFΟ
Λινοτυπίες του Πάμπλο Πικάσο στην γκαλερί «Γκαγκόζιαν» (Μέρλιν 3) από τις 28 Ιανουαρίου έως 10 Απριλίου.
Πληροφορίες στο τηλ. 210-3640.215.
Το ξέρατε;
Πικάσο ήταν το επίθετο της μητέρας του.
Ο πατέρας του ήταν καλλιτέχνης. Στα 13 του γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου φοιτούσαν 20χρονοι.
Μαζί με τον Ζωρζ Μπρακ «γέννησαν» τον κυβισμό, τον πρώτο-ισμό της μοντέρνας τέχνης.
Ζωγραφίζει την Γκερνίκα για να δείξει τη φρίκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και γίνεται συνεχιστής της κληρονομιάς του Γκόγια.
Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία, κινδύνευσε καθώς υπήρχαν υποψίες πως είναι Εβραίος Άφησε πίσω του- πέθανε το 1973 σε ηλικία 92 ετών- 1.900 πίνακες, 3.200 κεραμικά, 7.000 σχέδια, 1.200 γλυπτά, 30.000 χαρακτικά














