[ ΡΙΠΕΣ ] Λύσεις

ΕΧΟΥΝ περάσει κοντά δύο δεκαετίες από τότε που εκδηλώθηκε η έκρηξη του μεταναστευτικού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Οι μετανάστες όμως στη συντριπτική τους πλειονότητα παραμένουν χωρίς δικαιώματα, θύματα συχνά ενός καθεστώτος εκμετάλλευσης.

ΤΟ φαινόμενο υπήρξε ιδιαίτερα έντονο στη χώρα μας με την υιοθέτηση διαδικασιών που έσπρωχναν τους ξένους στην παρανομία και στα λογής λογής κυκλώματα που θησαύριζαν εις βάρος τους.

ΚΑΤΩ από το βάρος της κατακραυγής τα τελευταία χρόνια υπήρξαν ορισμένες βελτιώσεις, τα μέτρα που ελήφθησαν όμως ήταν δειλά και σίγουρα δεν έδιναν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα.

Η απόφαση της κυβέρνησης να χορηγήσει πολιτικά δικαιώματα για τις δημοτικές εκλογές σε 250.000 μετανάστες και ομογενείς αποτελεί βέβαια ένα μεγάλο άλμα, καθώς επιτρέπει σε αυτούς τους ανθρώπους να συμμετέχουν σε συνθήκες σχετικής ισοτιμίας στα κοινά και στα ζητήματα που αφορούν άμεσα.

ΕΞΙΣΟΥ ή και περισσότερο σημαντική είναι η απόφαση να χορηγηθεί η ιθαγένεια στους μετανάστες της δεύτερης γενιάς, στα παιδιά δηλαδή που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα και τα οποία στην πράξη είναι και αισθάνονται Έλληνες πολίτες.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα μέτρο αναγνώρισης στοιχειωδών ατομικών δικαιωμάτων που θα επιτρέψει ταυτόχρονα την ομαλή ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία.

Ένα μέτρο που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει παντού- στην οικονομία και την αγορά εργασίας, στην πολιτική μας ζωή αλλά και στην κοινωνική συνοχή.

ΦΥΣΙΚΑ πολλά και σημαντικά προβλήματα παραμένουν. Ακόμα και σήμερα ένα πολύ μεγάλο μέρος των μεταναστών παραμένει παράνομο και τροφοδοτεί με μαύρη εργασία την παραοικονομία.

ΟΙ συνθήκες στις οποίες ζουν είναι συχνά απαράδεκτες και η παραβίαση των δικαιωμάτων τους καθημερινό φαινόμενο. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει πολιτική ούτε για το τι θα απογίνουν αλλά ούτε και για το ζήτημα της παράνομης εισόδου νέων μεταναστών.

ΕΤΣΙ το πρόβλημα διογκώνεται καθημερινά, όπως και οι τριβές με τις τοπικές κοινωνίες συχνά με αφορμή και την αύξηση της εγκληματικότητας. Η ανάγκη πιο αποφασιστικών λύσεων παραμένει!