ΤΕΡΤΙΠΙΑ ΜΙΚΡΟ-ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ

Σε ποια κατάντια αποχαύνωσης έχει περιπέσει το γερμανικό κοινό, η παιδεία του οποίου κάποτε ετράφη με τα κλασικά ελληνικά γράμματα και μπόλιασε ακόμη και τη δική μας, ώστε να «αγοράζει» Αισχύλο ή να πιστεύει πως αυτά τα βλακώδη τερτίπια των μικροαπατεώνων της μαζικής κουλτούρας έχουν να κάνουν με τα κλασικά γράμματα.

Όσο για τον Ελληνογερμανό σκηνοθέτη, αφού ήθελε να παραποιήσει τόσο τον Αισχύλο ώστε να τον εξαφανίσει μέσα στις σάχλες του γιατί δεν ανέβαζε γερμανιστί την «Επιστροφή στις Μυκήνες» του Ευάγγελου Αβέρωφ ή το «Όταν οι Ατρείδες» του Βαγγέλη Κατσάνη, αφού τον ενδιέφερε η σύγχρονη προσέγγιση του αρχαίου μύθου.

Διότι αν κράτησε κάτι από τον Αισχύλο ήταν όχι βέβαια η διάνοια, το ήθος, η λέξις και η όψις του ποιητικού του οικοδομήματος, αλλά ο μύθος. Αλλά ο μύθος, ω δαιμόνιε, ήταν το μόνο πράγμα που ο Αισχύλος βρήκε έτοιμο από τη γιαγιά του.

Ανόητοι, απόδειξη ότι ο Αισχύλος ισχύει, μας αφορά ακόμη, είναι πως ακόμη και ως μαϊμού πουλάει και ζείτε απ΄ αυτόν Αισκύλοι (κατά το Γραικύλοι)!!