Δίκτυο

Ταινίες και αρχαιολογία
Μ.Α.

Τελευταία ευκαιρία έως τις 11 Δεκεμβρίου για όσους αγαπούν τον κινηματογράφο και την αρχαιολογία. Διότι αυτή είναι η καταληκτική ημερομηνία που η Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου ΑΓΩΝ- η οποία διεξάγεται κάθε δύο χρόνια και οργανώνεται από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΓΩΝ σε συνεργασία με το περιοδικό «Αρχαιολογία και Τέχνες»- κάνει δεκτές ταινίες για τη φετινή διοργάνωση. Δικαίωμα συμμετοχής για τη συνάντηση που έχει προγραμματισθεί 11-16 Μαΐου στην Αθήνα γίνονται ταινίες κάθε είδους όπως ντοκιμαντέρ, ρεπορτάζ, κινούμενου σχεδίου, έρευνας, εκπαιδευτικές, ανεξαρτήτως διάρκειας, που έχουν ολοκληρωθεί από το 2006 και μετά. Όσο για τη θεματολογία, σύμφωνα με την οργανωτική επιτροπή- Μέμη Σπυράτου, σκηνοθέτις (πρόεδρος), Λένα Σαββίδη (αντιπρόεδρος), Άννα Λαμπράκη (διευθύντρια), Μαρία Παλάτου (γενική γραμματέας)- μπορεί να αφορά την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα, τη βιομηχανική αρχαιολογία, τις λαϊκές τέχνες και ευρύτερα την πολιτισμική κληρονομιά, ενώ γεωγραφικά δεν υπάρχει περιορισμός. Πληροφορίες στο τηλ. 210-3312.990-1 και στην ιστοσελίδα http://www. sitemaker. gr/agwn
Προτίμησαν το θέατρο «Αλίκη»
Ε.Δ.Χ.

Με εμπλοκές ξεκίνησε και με ανατροπές συνεχίζεται η πορεία των δύο παραστάσεων που προετοιμάζει εδώ και μήνες ο Θωμάς Μοσχόπουλος με ενιαίο τίτλο «Ό,τι προτιμάτε» – παραγωγή της Ελληνικής Θεαμάτων. Μια περιπέτεια που αλλιώς σχεδιάστηκε κι αλλιώς συνεχίστηκε. Η πιο φιλόδοξη δημιουργία ομάδας, η οποία προήλθε μετά το κλείσιμο του «Αμόρε» (17 ηθοποιοί από τον ανθό της νέας και νεώτερης γενιάς) άρχισε την προετοιμασία της από πέρυσι. Παράλληλα αποφασίστηκε το ρεπερτόριο (ένα πρότζεκτ δύο έργων, της κωμωδίας του Σαίξπηρ «Δωδέκατη νύχτα» και της φάρσας του Όρτον «Τι είδε ο Μπάτλερ», ενταγμένων σε μια κοινή αισθητική αντίληψη- εξ ου και ο ενιαίος τίτλος) και βρέθηκε η στέγη. Ένα καινούργιο θέατρο με την επωνυμία «Π», που θα έχτιζε η ΕΛ. ΘΕΑ. στο Γκάζι, ειδικά για την ομάδα του Μοσχόπουλου. Η καθυστέρηση της ανέγερσης του κτιρίου οδήγησε την παραγωγή και τον σκηνοθέτη στη λύση της υπενοικίασης μιας αίθουσας του Φεστιβάλ, στην «Πειραιώς 260». Αλλά κι αυτό το σχέδιο ναυάγησε, λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα- προγραμματιζόταν για το τέλος Δεκεμβρίου. Οικονομικές διαφωνίες έλυσαν τη συμφωνία της εταιρείας παραγωγής με το Φεστιβάλ Αθηνών. Ανάμεσα στις δύο λύσεις- ή να φιλοξενηθεί η διπλή παράσταση σε ένα από τα θέατρα της ΕΛ. ΘΕΑ. ή να αναβληθεί μέχρις ότου κτισθεί το θέατρο- συμφωνήθηκε η πρώτη. Η επιλογή του θεάτρου «Αλίκη» δείχνει να είναι η πιο βολική για όλους. Αφ΄ ενός, η επιθεώρηση «Θέλει η Ελλάδα να κρυφτεί…» εξ αιτίας της ισχνής προσέλευσης θεατών, μοιραία θα κατέβαινε. Αφ΄ ετέρου, η μεγάλη σκηνή του «Αλίκη» μπορεί να δεχθεί τις παραστάσεις της ομάδας του Μοσχόπουλου. Στα νέα δεδομένα, προσαρμόζεται σκηνικά το διπλό «Ό,τι προτιμάτε», αναβάλλοντας την πρεμιέρα του για τις 31 Ιανουαρίου του 2010. Ας είναι, κάθε εμπόδιο για καλό…


Μικρό με άποψη
Π.Θ.Κ.

Μικρό και δημιουργικό είναι το Νεανικό Φεστιβάλ Ολυμπίας το οποίο βαδίζει αισίως στη 12η διοργάνωσή του κι έχει και άποψη για τα συνεχώς ταραγμένα κινηματογραφικά μας πράγματα. «Ο ελληνικός κινηματογράφος», λέει σε ανακοίνωσή του, «κατηγορείται από πολλούς ως κρατικοδίαιτος.

Εμείς θεωρούμε πως ο ελληνικός κινηματογράφος είναι απλώς λιτοδίαιτος. Όχι μόνο επενδύονται ελάχιστα χρήματα από ιδιώτες στον τομέα της παραγωγής ταινιών, αλλά εδώ και δύο δεκαετίες τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια δεν αποδίδουν, όπως υποχρεούνται από τον νόμο, το 1,50% των ακαθάριστων κερδών τους για την ανάπτυξη της ελληνικής κινηματογραφίας. Όσον αφορά τα χρήματα που δαπανά το κράτος για την ενίσχυση της κινηματογραφίας και της κινηματογραφικής παιδείας, καλύτερα ας μη μιλήσουμε»… Και αφού… λιβανίζει το σινάφι των Ελλήνων σκηνοθετών και τεχνικών, περνάει στην ουσία ζητώντας «να αλλάξει ο ισχύων νόμος περί κινηματογράφου, ο 1597 του 1986, γνωστός ως “νόμος της Μελίνας”, που συνέβαλε αρκετά στην ανάπτυξη του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, αλλά χρειάζεται εκσυγχρονισμό».