ΜΙΑ ΗΡΩΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ

«Κάτω από τα μπάζα υπήρχαν υπόγεια και τρύπες όπου ζούσαν πολλοί άνθρωποι. Το Στάλινγκραντ ήταν μεγάλη πόλη και είχε πολλές πολυκατοικίες, αλλά πλέον δεν είχε απομείνει καμία, εκτός από τις καινούργιες στα περίχωρα. Ωστόσο οι κάτοικοι κάπου έπρεπε να ζήσουν. Έτσι, έμεναν στα υπόγεια των πολυκατοικιών. Κοιτούσαμε από το παράθυρο του δωματίου μας όταν, πίσω από έναν σχετικά μεγάλο σωρό από μπάζα, πρόβαλε ξαφνικά μια κοπέλα, που πήγαινε το πρωί στη δουλειά της και χτένιζε για μια τελευταία φορά τα μαλλιά της. Ήταν περιποιημένη, φορούσε καθαρά ρούχα και έβγαινε λικνιστή μέσα από τα αγριόχορτα για να πάει στη δουλειά της. Δεν έχω ιδέα πώς το κατάφερναν. Πώς μπορούσαν να ζουν κάτω από τη γη κι όμως να παραμένουν καθαρές, υπερήφανες και θηλυκές! Νοικοκυρές έβγαιναν από άλλες τρύπες και πήγαιναν στην αγορά με λευκές μαντίλες στο κεφάλι και μ΄ ένα καλάθι για ψώνια στο χέρι. Ήταν μια παράξενη και ηρωική παρωδία της σύγχρονης ζωής. (απόσπασμα από το βιβλίο του Στάινμπεκ)