ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΤΖΙΧΑΝΤ

Σε τούτη τη συλλογή παρεμβατικών δοκιμίων, η Αρουντάτι Ρόι αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη ανεκτικότητα την τζιχάντ. Η κριτική ορολογία που χρησιμοποιείται είναι συχνά ακραία (φασισμός, χιτλερισμός κ.λπ.), η καταγγελία του κοινοβουλευτικού συστήματος ενίοτε υπεραπλουστευτική ενώ η σύνδεση ιμπεριαλισμού- ναζισμού- εθνικισμού με τη δημοκρατία και την αγορά ηχεί ως η άλλη όψη ενός λόγου θρησκευτικού/ αποστολικού. Μοιάζει σαν ο λόγος του Τσόμσκι να έχει μεταφερθεί αυτούσιος στην Ινδία- μόνο που η εισαγωγή ετερόχθονης τεχνογνωσίας είναι μεν συναρπαστική αλλά απαιτεί έλεγχο και προσαρμογή στα τοπικά δεδομένα. Εν τούτοις ο αναγνώστης θα αναγνωρίσει την ευφυΐα, τη μαχητικότητα και τη ζωντανή της γλώσσα…, ακόμη και όταν με περίτεχνους συλλογισμούς ευθυγραμμίζει την παγκοσμιοποίηση με τη γενοκτονία των Αρμενίων και των Αμερινδιάνων ή με το δουλεμπόριο.