Δύο ξένοι στο ίδιο κόμμα

ΕΠΙΣΗΜΑΝΘΗΚΕ από όλους η πλαγιομετωπική Βαγγέλη Μεϊμαράκη – Αντώνη Σαμαρά στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ. το Σαββατοκύριακο. Τώρα που ο κόσμος το ΄χει τούμπανο, ευκαιρία να φωτισθούν ορισμένες λιγότερο γνωστές πτυχές της αντιπαράθεσης μεταξύ τους.

Δεν έχουν τίποτε κοινό
ΜΕΪΜΑΡΑΚΗΣ και Σαμαράς δεν έχουν σχεδόν τίποτε κοινό- αρχής γενομένης από την ιστορία τους στη Ν.Δ.

Μπορεί, ως πενηντάρηδες, να ανήκουν στην ίδια γενιά, η πολιτική τους σταδιοδρομία όμως χαρακτηρίζεται από διαφορά φάσης.

ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΣ βουλευτής Μεσσηνίας από το 1977 και «ανφάν γκατέ» της Ν.Δ. στη φάση που αυτή πέρασε από τον Ευάγγελο Αβέρωφ στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο Σαμαράς έφθασε στα ψηλά της πολιτικής πριν πατήσει τα σαράντα. Υπουργός στις οικουμενικές κυβερνήσεις του 1989-90, πήρε το υπουργείο Εξωτερικών επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο Αντώνης ήταν στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια με τον Χανς Ντίτριχ Γκένσερ και τον Ρολάν Ντιμά, ενώ ο Μεϊμαράκης δεν ήταν καν κυβερνητικός. Ο Βαγγέλης, που απογειώθηκε τη δεκαετία του ΄80 στην ΟΝΝΕΔ, εξελέγη στη Βουλή το 1989 και μπήκε τελικά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ύστερα από κάποιους ανασχηματισμούς το 1992 ως υφυπουργός Αθλητισμού.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, η άνοδος Μεϊμαράκη στη Ν.Δ. συντελείται αφού ο Σαμαράς έχει φύγει για να στήσει την ΠΟΛ.ΑΝ. Παίρνει την ανιούσα από το 1996 και μετά και κορυφώνεται το 2001, όταν εκλέγεται γραμματέας της Ν.Δ. Είναι η περίοδος που ο Αντώνης είναι εκτός Βουλής και, ολίγον, εκτός πολιτικής. Από το 2004 και μετά έχουμε αντιστροφή ρόλων. Ο Σαμαράς ξαναμπαίνει σε χαμηλούς τόνους ως ευρωβουλευτής στη Ν.Δ., ενώ ο Μεϊμαράκης είναι απόλυτος άρχων στο κόμ μα και αλωνίζει στη διακυβέρνηση Καραμανλή.

Υποτιμητική συμπεριφορά
ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ ποτέ σημείο επαφής. Ο Βαγγέλης δεν έχει καμία προσωπική ή πολιτική χημεία με τον Σαμαρά- για να το πει κανείς ευγενικά. Ο δε Αντώνηςπου παρότι ευγενής δεν χαρίζεται πολιτικά- ουδέποτε επείσθη ότι ο Μεϊμαράκης ήταν αυτόνομος παίκτης, αλλά τον χρέωνε στο Μητσοτακαίικο. Άρα θεωρούσε πως δεν είχε λόγο να μιλήσει μαζί του. Αποκορύφωμα αυτής της αντίληψης ήταν η άρνηση του Αντώνη να συναντηθεί με τον Βαγγέλη για τα οργανωτικά στις κομματικές διαβουλεύσεις που έγιναν στη Ν.Δ. μετά την 4η Οκτωβρίου.

ΗΤΑΝ ΜΙΑ υποτιμητική συμπεριφορά που συνιστά και το σημείο αφετηρίας για την αντίστροφη μέτρηση που οδήγησε στην έκρηξη Μεϊμαράκη στην Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ. Βεβαίως, ο Βαγγέλης δεν παρέλειψε να στοχεύσει τον Δημήτρη Σιούφα και να κοντύνει τους άλλους υποψηφίους, ενώ μόλις τελείωσε την ομιλία του κατέβηκε από το βήμα κι έφυγε- ώστε να τον ψάχνουν όλοι στο κινητό του.

Σχέσεις δυσπιστίας
ΜΙΑΚΑΙ αναφέρθηκα στον Δημήτρη Σιούφα να πω ότι ο Σαμαράς τον έβλεπε διαφορετικά, παρά την ανοιχτή γραμμή που έχει με την Ντόρα. Ίσως γιατί η προσωπική τους σχέση είναι καλή, ενώ ο Καρδιτσιώτης έχει και απευθείας αναφορά στον Κώστα Καραμανλή – κάτι που δεν ισχύει για τον Μεϊμαράκη. Αντιθέτως, ο Σαμαράς είχε δυσχέρεια επικοινωνίας με τον Γιώργο Σουφλιά – που έπαιρνε χαρακτηριστικά δυσπιστίας. Ούτως ή άλλως, ο Σαρακατσάνος έχει θέσει εαυτόν εκτός Ν.Δ.

πλέον.

ΤΕΛΟΣ, αξίζει να σημειωθεί πως, αν και ουδέποτε ηράσθη πολιτικά την Ντόρα, ο Αβραμόπουλος κράτησε μια ανεξάρτητη γραμμή επικοινωνίας με τον Μεϊμαράκη, με τον οποίο τα πάνε καλά.