Γαλισσά και Ντελαγκράτσια, και ας μού ΄ρθει συγκοπή

Ίσως το πιο παρατραβηγμένο στοιχείο του «Χαμένου Συμβόλου» είναι ο κακός που έχει βαλθεί να εκδικηθεί τον Πίτερ Σόλομον και όλο του το σόι. Ο Μαλ΄άχ, πριν αποκτήσει αυτό το όνομα, ήταν κρατούμενος στις α λα «Εξπρές του Μεσονυχτίου» τουρκικές φυλακές. Εκεί γνωρίζει τον πλεϊμπόι γιο του Σόλομον, που φυλακίζεται για ναρκωτικά. Τον βασανίζει, μαθαίνει τα οικογενειακά μυστικά του, του κλέβει την περιουσία του και τον καθαρίζει. Μετά, εύκολα και απλά, δραπετεύει και περνάει στην Ελλάδα.

Εδώ αρχίζει το μεγάλο ανέκδοτο. Απ΄ ό,τι φαίνεται ο Μαλ΄άχ γνωρίζει άπταιστα τα ελληνικά, τόσο καλά ώστε να περνάει για Έλληνας. Για να περνάει δε και απαρατήρητος, υιοθετεί και ένα πολύ «συνηθισμένο» ελληνικό όνομα: Άνδρος Δαρείος! Και επειδή μία φούντωση, μια φλόγα έχει μέσα στην καρδιά, αγοράζει μια βίλα στη…

Σύρο, στην αριστοκρατική Ντελαγκράτσια (κοινώς Ποσειδωνία). Εκεί, ο Άνδρος Δαρείος γίνεται μεγάλος και τρανός τρέντι σφίχτης. Εισχωρεί στις κλίκες πλουσίων και διασήμων που, ως γνωστόν, κάνουν τζόγκινγκ στο Πατέλι, στο Νιχώρι, φίνα στην Αληθινή, τρώει «arni souvlakia» και έχει και στο Πισκοπιό ρομάντζα με δεκάδες Φραγκοσυριανές. Το καρνέ του περιλαμβάνει από τοπ μόντελ και Αμερικανίδες φοιτήτριες μέχρι τις παραμελημένες συζύγους των γειτόνων του.

Τότε τού έρχεται η Επιφοίτηση. Κατακέφαλα. Βλέποντας Χαρδαβέλλα (ή μήπως Λιακόπουλο;). Μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, πάντως, ενώ κάνει ζάπινγκ στην τηλεόραση, πέφτει πάνω σε μια εκπομπή με θέμα τα μυστικά των Μασόνων και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Μετά αρχίζει να σαρώνει τα βιβλία περί μυστικισμού και να χτυπά τατουάζ με σύμβολα σε όλο του το σώμα. Άνδρος Δαρείος τέλος. Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού (;) Μαλ΄άχ.