ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

Η συμπεριφορά των ηρωίδων της Δήμητρας Κολλιάκου δεν είναι πάντως σκέτα ορμονοεξαρτώμενη. Απεναντίας. Σε κάθε παράγραφο, σε κάθε φράση τα ψυχικά τους κίνητρα διευρύνονται και πάνε πολύ πιο μακριά από τον χιλιοειπωμένο πόλεμο των φύλων και την αγωνία να μη μας παρερμηνεύσει ο «άλλος». Η εισαγωγή στο πραγματικό θέμα του βιβλίουπου δεν μπορεί να είναι άλλο από την επιθυμία για αυθεντικότητα- τίθεται με τον καλύτερο τρόπο στην πρώτη νουβέλα της συλλογής «Νούφαρο».

Εδώ ένας ψιλοανεπιθύμητος μουσαφίρης, παλιό αμόρε της ηρωίδας, προσπαθεί να υποθέσει τα κίνητρα της γυναίκας που τον καλεί σπίτι της για να του στρώσει τελικά… στον καναπέ. Ο φίλος μας θα πνίξει τα αισθήματα ματαίωσης παραβιάζοντας το προσωπικό ημερολόγιο της παλιάς του φίλης. Οι αλήθειες όμως δεν είναι για να γράφονται διότι, όπως συμπεραίνει η συγγραφέας, «κι αν κάτσουμε να τις επινοήσουμε, δεν ερχόμαστε πιο κοντά στον πραγματικό αναγνώστη, αλλά μάλλον στο είδωλο του ίδιου μας του εαυτού». Ψέματα;