Κατέκτησε την Αίγυπτο από… περιέργεια

Ας ξεχάσουμε τα στερεότυπα. Στο φιλοσοφικό μυθιστόρημα του Βλάντισλαβ Μπάγιατς, ο Μέγας Αλέξανδρος, επιτέλους, δεν εμφανίζεται ως μια καλολαδωμένη πολεμική μηχανή η οποία φοράει παρωπίδες και το μόνο που βλέπει είναι οι κατακτήσεις που τον περιμένουν λίγο πιο κάτω. Αμφιβάλλει, αναρωτιέται και, το κυριότερο, τολμάει να ομολογήσει πως πήγε να κατακτήσει την Αίγυπτο μόνο και μόνο γιατί είχε την περιέργεια να τη δει. Κι ας νομίζουν όλοι πως επρόκειτο για έναν πρώτης τάξεως τακτικό ελιγμό με σκοπό να παραπλανήσει τον Δαρείο.

Δεύτερο στερεότυπο που ανατρέπει το κείμενο του Σέρβου συγγραφέα. Ο Αριστοτέλης μπορεί να υπήρξε ο μεγαλύτερος σοφός όλων των εποχών, όμως, υπάρχει και η σοφία του δρυΐδη, μια σοφία άκρως αινιγματική, η οποία παραμένει αυστηρά προσηλωμένη στον προφορικό λόγο που τη μεταφέρει από στόμα σε στόμα. Το γραπτό ρουφάει την ενέργεια της σκέψης, την αποξηραίνει από τους χυμούς της.

Μόνο που το γραπτό δίνει τη δυνατότητα στη σκέψη να ταξιδέψει μες τους αιώνες και, εδώ που τα λέμε, ευτυχώς για μας ο Αριστοτέλης δεν ήταν Κέλτης δρυΐδης αλλά Έλληνας φιλόσοφος κι έτσι, ακόμη και σήμερα, μπορούμε να συνομιλούμε μαζί του.