«Είναι ταινία συμφιλίωσης, όχι κουκουλώματος»

Η «Ψυχή βαθιά» είναι μια ταινία συμφιλίωσης, όχι κουκουλώματος και ωραιοποίησης. Συμφιλίωσης μέσα από τη γνώση και την παραδοχή. Κάτι που δυσκολεύεται να κάνει, ακόμα, η πολιτική. Ο δημιουργός αντίθετα, όταν πλησιάζει τέτοιες περιόδους, πρέπει να αφήνει το εκλογικό του βιβλιάριο στην άκρη και να βγάζει τις παρωπίδες.

Με «Ψυχή βαθιά» λοιπόν για τα παρακάτω της ζωής και του σινεμά, και πώς βλέπετεαλήθειατην Ελλάδα σήμερα;

Η παγκοσμιοποίηση έχει ατονήσει, αλλά ο κόσμος είναι μπλοκαρισμένος σε μια καθημερινότητα και θεωρεί ότι το όραμα είναι στα υλικά αγαθά. Αν υπάρχει όραμα για νέες ιδέες, η ελπίδα βρίσκεται στη νέα γενιά, σε όλους τους τομείς. Και στον πολιτισμό. Η νέα γενιά των Ελλήνων σκηνοθετών είναι ό,τι πιο ελπιδοφόρο έχει παρουσιαστεί εδώ και τριάντα χρόνια στον εγχώριο κινηματογράφο. Μόνο που γίνομαι έξαλλος όταν βλέπω νέα παιδιά και πηγαίνουν στα μεσημεριανά προγράμματα των καναλιών, που είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει στην Ελλάδα σήμερα. Τόσο, που μπορώ να πω ότι είναι και ο κύριος λόγος που συνεχίζω να κάνω ταινίες. Η άρνησή μου ότι η Ελλάδα είναι έτσι όπως φαίνεται στις μεσημεριανές εκπομπές της τηλεόρασης!