Δίκτυο

Προσοχή στις γκάφες…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Άνθρωπος προσηνής, που δεν αγνοεί τον χώρο του θεωρείται ο νέος υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος. Κι ας μην είναι ευρύτερα γνωστός στους ανθρώπους του πολιτισμού. Οι οικογενειακές του καταβολές είναι, άλλωστε, μια εγγύηση. Θα πρέπει όμως να είναι πολύ προσεκτικός. Και να αποφύγει τις γκάφες. Για παράδειγμα: αφ΄ ότου προκηρύχθηκαν οι εκλογές- αλλά και νωρίτερα- κυκλοφορούσαν ευρύτατα φήμες πως «μόλις έρθει το ΠΑΣΟΚ θα αντικαταστήσει τον Γιάννη Χουβαρδά στο Εθνικό και τον Γιώργο Λούκο στο Ελληνικό Φεστιβάλ». Κυκλοφορούσαν μάλιστα- και κυκλοφορούν- και ονόματα- έως και τα πιο απίθανα…- «διαδόχων». Φυσικά μπορεί να πρόκειται απλώς για ευσεβείς πόθους. Ή- σύνηθες φαινόμενο- για «ράδιο αρβύλα». Που το ρίχνουν στην πιάτσα εχθροί του Χουβαρδά και του Λούκου, καλλιτέχνες που θεωρούν πως δεν τους «παίζουν» στο Εθνικό και στο Φεστιβάλ, ενδιαφερόμενοι για τις θέσεις, νοσηρά ασχολούμενοι με το σπορ της διασποράς ψευδών ειδήσεων για να εμφανίζονται ως ενημερωμένοι ή και «πέμπτη φάλαγγα» που ήθελε να βλάψει το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά. Η εικόνα του Φεστιβάλ και του Εθνικού, πέρα από τις επιμέρους αντιρρήσεις ή διαφωνίες που μπορεί να έχει ο καθένας μας, είναι ολοκάθαρη: αδιαμφισβήτητα εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία. Παρά τα εμπόδια. Οι δύο άντρες δεν έχουν τοποθετηθεί λόγω κομματικής σχέσης με τη Νέα Δημοκρατία και ήταν από τις ελάχιστες έξυπνες επιλογές που έγιναν στην αρχή της διακυβέρνησής της. Και επειδή ζούμε στο 2009 και οι ρεβανσισμοί είναι πια ξεπερασμένοι, και αν κάτι καλό έγινε από τους «προηγούμενους» θεωρείται γελοίο να το ισοπεδώνουν και να το κονιορτοποιούν οι «επόμενοι», ακριβώς την αντικατάστασή τους θα ήταν που θα θεωρούσα γκάφα. Νομίζω όχι μόνον εγώ…

Αντίθετα, θα ήταν εξυπνάδα οι καινούργιοι να τους στηρίξουν ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν άνετα αυτό που ξεκίνησαν, πράγμα που δεν τους επέτρεπαν να κάνουν αυτοί που τους επέλεξαν- τι βλακεία…


«Προτιμώ τον Μιρό…»
Β.Χ.

«Ποτέ δεν θα δοκίμαζα να ζωγραφίσω. Ένα τέτοιο όνομα σε ευνουχίζει ψυχολογικά. Πρωτοείδα τα έργα του σε ηλικία μόλις δέκα ετών. Ήταν θαυμάσια εμπειρία για ένα παιδί.

Όλα αυτά τα χρώματα, τα σχέδια…». Ο 42χρονος κύριος που μιλά απ΄ τη Θεσσαλονίκη όπου βρέθηκε χθες- όπως και η βασίλισσα της χώρας του Σοφία- για τα εγκαίνια της έκθεσης «Ο Μιρό της Μαγιόρκα» ονομάζεται… Χουάν Πουνιέτ Μιρό. Είναι ο μικρότερος από τα τέσσερα εγγόνια- παιδιά της κόρης του Μιρό, Ντολόρες. Σ΄ αυτόν έπεσε το «βάρος», όπως λέει, της διαχείρισης της καλλιτεχνικής πολιτιστικής, πολιτικής, ιδεολογικής κληρονομιάς του μέγιστου συνώνυμου προγόνου του. «Προτιμώ το όνομα του Μιρό κι ό,τι αυτό σημαίνει… Το σκέφτεστε να ήμουν εγγονός του Φράνκο;» αναρωτιόταν χθες στη Θεσσαλονίκη όπου παρέστη στην παρουσίαση και σε συνέντευξη Τύπου της έκθεσης έργων του παππού του την οποία στον πρώτο μήνα της λειτουργίας της επισκέφθηκαν πάνω από 2.000 άτομα.


Νερό στο κρασί
Μ.Α.

Νερό στο κρασί του φαίνεται να έβαλε το Μουσείο του Λούβρου, όταν είδε πως οι Αιγύπτιοι δεν αστειεύονται. Όλα άρχισαν όταν το Παρίσι αρνήθηκε να επιστρέψει τμήματα μιας κλεμμένης φαραωνικής στήλης από τάφο κοντά στο Λούξορ. Και το Κάιρο αποφάσισε να διακόψει κάθε συνεργασία αρχαιολογικού περιεχομένου με το Λούβρο. Ο ισχυρός άνδρας της αιγυπτιακής αρχαιολογίας Ζαχί Χαουάς υποστηρίζει πως η απόφαση είχε ληφθεί προ διμήνου, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί, ενώ το αίτημα για τον επαναπατρισμό διατυπώθηκε εδώ και έναν χρόνο. «Με το να αγοράζουν κλεμμένες στήλες, ορισμένα μουσεία ενθαρρύνουν την καταστροφή και την κλοπή αιγυπτιακών αρχαιοτήτων», δήλωσε ο Ζαχί Χαουάς, ενώ οι υπεύθυνοι του μουσείου υποστηρίζουν πως «η διαδικασία επιστροφής έχει αρχίσει, αλλά η απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί χωρίς τη γνώμη της Εθνικής Επιστημονικής Επιτροπής των Συλλογών των Μουσείων της Γαλλίας». Απόδειξη πως η τακτική του εκβιασμού αποδεικνύεται τελικά σταθερή αξία ακόμη και ανάμεσα σε λαούς και φορείς που λογίζονται πολιτισμένοι.