Λύση η συγκέντρωση γνώσεων από όλους τους τομείς

Αυτό που αναζητά ο Γιώργος Παμπούκης είναι οι συνιστώσες εκείνου που παλιά λέγαμε «ένας καλλιεργημένος άνθρωπος»- έννοια η οποία εις τα καθ΄ ημάς έχει υπερηφάνως εξοριστεί από τον απαξιωτικό όρο «κουλτουριάρης». Είναι δυνατόν, με τον σημερινό όγκο των γνώσεων, να υπάρξει ένας καλλιεργημένος άνθρωπος, ένας άνθρωπος δηλαδή του οποίου οι γνώσεις να ορίζουν και την κοινωνική του συμπεριφορά αλλά και να επηρεάζουν τον ψυχισμό του, άρα να λειτουργούν ως προϋπόθεση των όρων της ευτυχίας του;

Ή μήπως η γνώση στην παγκοσμιοποιημένη οικουμένη μας λειτουργεί υποχρεωτικά όπως λειτουργεί και ο πλούτος; Υπερπαράγεται δηλαδή από τη μια και συσσωρεύεται σε μια μικρή προνομιούχο μειονότητα αφήνοντας την «κρίσιμη μάζα» των πολιτών χωρίς τη δυνατότητα να απολαύσουν τα οφέλη της; Οι σέχτες των φανατικών ευαγγελικών στη Μεσοδυτική Αμερική από τη μια και ο σκοτεινός όγκος του φανατικού Ισλάμ από την άλλη εικονογραφούν εξαιρετικά το πρόβλημα.

Η απάντηση του Παμπούκη στο πρόβλημα είναι η «Ημιμάθεια», η δυνατότητα δηλαδή συγκέντρωσης γνώσεων από όλους τους τομείς, η οποία θα επιτρέψει τη δημιουργία μιας συνολικής, καθολικής εικόνας του κόσμου στον οποίον ζούμε, άρα την αναβίωση του ρόλου της φιλοσοφίας. Το βιβλίο του ανοίγει πολλά ζητήματα και, όσο κι αν δεν συμμερίζομαι την εν τέλει αισιοδοξία του, οφείλω να πω πως με εντυπωσίασε.