Νέοι Δίσκοι

Το ροκ θέλει τον μάστορά του
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

Πρέπει να ρωτάς τέτοιες μέρες. Είστε καλά; Κρατάτε; Εντάξει όλα; Γιατί χρειάζεται κάτι δυνατό, φορτισμένο συναισθηματικά και ξεκάθαρο. Έχω Ρearl Jam, κάνει;

Στην αρχή, ο τίτλος «Βackspacer» ήταν (δεν είναι πια) πλήκτρο στις γραφομηχανές που σε πήγαινε μερικά διαστήματα πίσω, για να μπορέσεις έτσι να διορθώσεις το λάθος σου. Τώρα δεν υπάρχει πια- το πλήκτρο- το αντικατέστησαν οι αλάνθαστοι. Βackspace πάτησαν οι Pearl Jam όχι για να ξαναθυμηθούν τα παλιά (βλέπω ήδη μερικούς του νέου κύματος να στραβομουτσουνιάζουν) αλλά για να πάρουν φόρα. Κάνεις λίγο πίσω για να πεταχτείς ακόμη πιο μπροστά.

Η βερμούδα, πάντως, που φορούσε ο Έντι Βέντερ στα φετινά λάιβ δεν φέρνει τα ΄90s στη μόδα, ο Βέντερ απλά την έχει βολευτεί.

Πάντα, ωστόσο, αναρωτιόμουν. Πώς θα ήταν οι Ρearl Jam (αυτοί οι Ρearl Jam που ανέβηκαν στο ροκ ένα σκαλί πιο ψηλά από τους Νirvana, ξεχνώντας για λίγο όλο το Κερτ Κομπέιν δράμα) αν έβαζαν στον ήχο τους raw power και ακατάστατο πανκ, μερικές εκρήξεις ακόμη κάτω από τις θύελλες ώς και των ήρεμων τραγουδιών τους. Και να που το κάνουν με έναν τρόπο πιο συνειδητό από το να αρπάξουν πέντε ακόρντα από τους Voidoids και να τα χώσουν στα κομμάτια.

Είναι επειδή ξεφορτώθηκαν τον Μπους και δεν χρειάζεται να γκριζάρουν το τοπίο; Είναι επειδή ερωτεύτηκαν ξανά ή άλλαξαν τα πλακάκια στο μπάνιο- δεν ξέρω (αν και ο Βέντερ, που τη φωνή του θα ζήλευε και ο Σινάτρα αν ήταν ροκ, είχε πει πως η εκλογή του Ομπάμα τον έκανε σίγουρα πιο αισιόδοξο). Αισίως λοιπόν, στο ένατο άλμπουμ τους με παραγωγή του Μπρένταν Ο΄Μπράιαν (και παραγωγός του Μπρους ο κύριος) οι Ρearl Jam απελευθερώνουν ενέργεια.

Όπως πάντα οι κιθάρες ανοίγουν δρόμο και ο Βέντερ είναι αυτός που οδηγεί την ομάδα στη νίκη. Αυτήν τη στιγμή μιλάνε στον φαν που περιμένει κάθε καινούργιο τους δίσκο σαν να πέφτει από τον ουρανό ο λαχνός που κερδίζει, αλλά και σε εκείνον που σουλατσάρει δεξιά-αριστερά στο ροκ περιμένοντας ένα νεύμα ότι είναι στον σωστό δρόμο. Τους ακούω λοιπόν σαν να έχουν επιταχύνει, να έχουν ελαφρύνει και να διασκεδάζουν πιο πολύ. Οι Pearl Jam μόνοι με τα κύματα. Στο «Τhe Fixer» και στο «Get Some» ρίχνονται στα βαθιά και κρατάνε την ανάσα τους, στο «Just Βreath» μια αγκαλιά τους φτάνει. Χαμένοι φίλοι, δύσκολη ζωή, δυο-τρεις αγάπες- μια μεγάλη αγάπη («Just Βreath») και: «Καλύτερα να φωνάξω παρά να χαθώ». Ο Βέντερ ξέρει πως πίσω από το μεγάλο κύμα, έρχεται ακόμη ένα και εσύ χάνεις αν δεν το απολαύσεις. Και, φίλε, δεν έχουμε και χίλιες ζωές να ζήσουμε (κι αυτό, συγνώμη, αλλά είναι ροκ).

LΙΝΚ:

www.mariamarkouli.blogspot.com

Πέντε σημάδια ότι το ροκ δεν ξεχνά

●Οι Foo Fighters βγάζουν «Greatest Ηits». Ο κόσμος απαιτεί και καινούργια βιντεοκλίπ τώρα ●Οι U2 ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα 25χρονα του «Τhe Unforgettable Fire» με ντελούξ και remastered έκδοση του άλμπουμ. Θες ένα; Περίμενε ώς τις 27 Οκτωβρίου ●Οι Βeatles έχουν μέλλον.

Μετά την πρεμιέρα του παιχνιδιού «Τhe Βeatles Rock Βand», ποιος τους σταματά! (η Γιόκο ίσως;)

●Οι Ρavement, δέκα χρόνια αφότου χώρισαν, ξανά μαζί.

Και αυτήν τη φορά δεν είναι φήμη. Εκτός κι αν είναι ●Οι Οasis διαλύθηκαν και ο καθένας από τους Γκάλαχερ θα κάνει, λέει, το δικό του γκρουπ. Αυτό τώρα είναι καλό;


Βάλε την κασέτα…

Πόσο πολύ μου αρέσουν εκείνες οι μπάντες που δεν έχουν να αποδείξουν τίποτε (γιατί απλά το ΄χουν και το είχαν από την πρώτη στιγμή, από τα ΄80ς οι Υo La Τengo) και αφήνουν τους εαυτούς τους ελεύθερους να πάνε όπου θέλουν, από τις μπαλάντες ώς τον θόρυβο, την ψυχεδελική λεμονάδα ώς την ποπ μουστάρδα που δίνει πικάντικη γεύση, από τη σόουλ ώς την πιο φάνκι συνταγή. Οι Yo La Τengo είναι, πάνω από συγκρότημα, ιδέα και αυτή η κασέτα στο εξώφυλλο είναι σκέτο αριστούργημα και δήλωση πολιτική. Τα Popular Songs («Μatador») είναι εδώ και σε περιμένουν.


… και άσε το κρασί

Άλλη μια ωραία- όχι κασέτακοπέλα στο εξώφυλλο του «Βreak Up» (Αtco/Rhino) η Scarlett Johansson, συναντά τον Pete Υorn και τίποτε δεν ταράζει την ηρεμία του Σύμπαντος. Η ηθοποιός παίζει τραγουδιστά, ο τραγουδοποιός γράφει καλές μελωδίες, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα, αν έχεις βάλει και λίγο κρασί θα σου φανεί καλύτερη (έπειτα από αυτό η Σκάρλετ πήγε και ηχογράφησε διασκευές Τομ Γουέιτς) χωρίς κρασί, θα σου φανεί έτσι κι έτσι. Στο τέλος, πάντως, χωρίζουν. Aν θυμάστε τους Jet που πριν από μερικά χρόνια παρ΄ ολίγον να μπουν στο τζετ-σετ του ροκ, με την κυκλοφορία τώρα του «Shaka Rock» (ΕΜΙ)

ξεκαθαρίζουν μια για πάντα πως θα μείνουν απλά Jet, το γκρουπ από την Αυστραλία που έτρεξε στα ίδια κουλουάρ με ποπ χαρντ ροκ ονόματα, αλλά δεν έκοψε την κορδέλα. Και αν το CD είχε περισσότερα σαν το «She΄s a genius» θα τα έλεγα αλλιώς.