«Είμαι συγγραφέας, και όχι μάστορας άρθρων για πρωτοσέλιδα»
Τελευταίος αυτοκράτορας της Αυστροουγγαρίας, ο Φραγκίσκος Ιωσήφ εξουσίαζε στο απόγειο της δύναμής του περί τα 50 εκατομμύρια ανθρώπους, από τους οποίους ούτε ένας στους τέσσερις δεν είχε μητρική γλώσσα τα γερμανικά
Ο Γιόσεφ Ροτ (1894-1939)
θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς γερμανόφωνους συγγραφείς του εικοστού αιώνα. Το έργο του περιλαμβάνει δεκατρία μυθιστορήματα, οκτώ μεγάλα αφηγήματα, τρεις τόμους δοκιμίων και ανταποκρίσεων, χιλιάδες άρθρα δημοσιευμένα σε εφημερίδες και περιοδικά. Πρόσφατα, τον ανακάλυψαν ξανά οι κριτικοί και το αγγλόφωνο κοινό, που διαμορφώνει την αναγνωστική μόδα.
Ο βίος του Ροτ υπήρξε για χρόνια ανεξακρίβωτος. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον ίδιο και τη μυθομανία του. Ο συγγραφέας έζησε σε ταραγμένους καιρούς.
Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης σε εφημερίδες στη Βιέννη και στο Βερολίνο. Από το 1923 ώς το 1932 ταξίδεψε στην Ευρώπη ως ανταποκριτής. Τα άρθρα του πληρώνονταν αδρά και γνώριζαν μεγάλη αναγνωστική ανταπόκριση.
Όμως ο ίδιος φρόντιζε να κρατά τις αποστάσεις του από τη δημοσιογραφία: «Δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε ρεπόρτερ.
Είμαι συγγραφέας, και όχι μάστορας άρθρων για πρωτοσέλιδα», φώναζε περιφρουρώντας τη συγγραφική του ιδιότητα. Δεν έλειψαν από τη ζωή του τα σκαμπανεβάσματα, τα ζόρια, η πραγματική τραγωδία: η γυναίκα του εμφάνισε σχιζοφρένεια και κλείστηκε σε άσυλο από το 1929. Ήταν μεταξύ αυτών που επέλεξαν οι ναζί για ευθανασία. Ο ίδιος ο Ροτ εξορίστηκε από τη χιτλερική Γερμανία. Τα βιβλία του κάηκαν στη διαβόητη «πυρά των βιβλίων».











