«Η τέχνη δεν κάνει προπαγάνδα»

«Το ουσιαστικό μέρος ενός έργου τέχνης δεν πωλείται, δεν αγοράζεται», λέει στα «ΝΕΑ» η 29χρονη Ειρήνη Ευσταθίου που από αουτσάιντερ των εικαστικών βραβείων ΔΕΣΤΕ αναδείχθηκε νικήτρια
Έκανε την έκπληξη. Από αουτσάιντερ των φετινών βραβείων ΔΕΣΤΕ (το ελληνικό βραβείο Τέρνερ που απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε έναν νέο Έλληνα καλλιτέχνη) βρέθηκε με το αγαλματάκι στο χέρι. Η 29χρονη Ειρήνη Ευσταθίου, παιδί καλλιτεχνών με σπουδές στη Βοστώνη και την Αθήνα, ωστόσο- η μία από τις τρεις υποψήφιες γυναίκες και από τους συνολικά έξι συνυποψηφίους της- απολαμβάνει τη νίκη της, αλλά δεν αποσυντονίζεται. Και ήδη ετοιμάζει τα επόμενα βήματά της.

Περιμένατε το βραβείο;
Όχι, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν πιστεύω στη δουλειά μου. Απλώς αισθανόμουν λίγο αουτσάιντερ, επειδή οι συνυποψήφιοί μου- των οποίων τη δουλειά εκτιμώ- ήταν πιο γνωστοί από μένα.

Το βραβείο αποτελεί εφαλτήριο ή τροχοπέδη;
Διαβατήριο θα έλεγα, αν κρίνω από τις πρώτες αντιδράσεις. Όσο για τα χρήματα, δεν έχω αποφασίσει ακόμη τι θα τα κάνω. Σίγουρα πάντως θα τα ξοδέψω για τη δουλειά μου. Εκείνο που μπορώ να σας πω είναι πως δεν έχω άγχος για το επόμενο βήμα μου. Τη δουλειά μου έκανα και τη δουλειά μου θα εξακολουθήσω να κάνω.

Τι φτιάχνει όμως η Ειρήνη Ευσταθίου που κατέκτησε τη διεθνή κριτική επιτροπή; «Επιδίωξή μου είναι να περιγράψω μια ανεπίσημη εκδοχή των γε γονότων και να κατασκευάσω μια αφήγηση που τοποθετείται έξω από τα όρια γραμμικής αντίληψης της Ιστορίας, αλλά προσεγγίζει τα προσωπικά μας βιώματα. Το σύνολο των έργων μου πηγάζει από μια σειρά αρχείων που δημιούργησα, με ευρήματα εικόνων, αλλά και δικές μου φωτογραφίες. Το θέμα ή η οργανωτική δομή των αρχείων παραμένουν ηθελημένα ασαφή. Αναζήτησα εικόνες στο μεταίχμιο του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου», εξηγεί η καλλιτέχνιδα που τώρα εκθέτει δουλειά της στο Πόρτλαντ, ενώ έχει στα σκαριά την ατομική της έκθεση στην γκαλερί «Ελένη Κορωναίου».

Πιστεύετε ότι η τέχνη μπορεί να ταρακουνήσει τα πράγματα και να τα αλλάξει;

Πιστεύω στη ρήση «η καλύτερη τέχνη είναι η άχρηστη τέχνη». Το ουσιαστικό μέρος ενός έργου τέχνης δεν πωλείται, δεν αγοράζεται. Δεν ξέρω αν η τέχνη μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Εκείνο που ξέρω είναι πως εγώ κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια επειδή δεν κάνω κάτι κακό. Η τέχνη υπάρχει για να κάνει πιο ευχάριστη τη ζωή του θεατή.

ΙΝFΟ

Tα έργα των υποψηφίων για το βραβείο ΔΕΣΤΕ εκτίθενται έως τις 30 Σεπτεμβρίου στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (Ν. Δούκα 4).

Η Σελήνη, τα πλακάκια, η κηδεία…

Η Ειρήνη Ευσταθίου επιστρατεύει στο βραβευμένο έργο της 100 φωτογραφίες από όψεις κτιρίων που βλέπουν σε ακάλυπτους, τις οποίες για να δει ο θεατής πρέπει να φορέσει γάντια. Στους τοίχους δε παρουσιάζει σε ενότητες μικρά, λιτά, ζωγραφικά έργα με αναφορές στον δημόσιο χώρο: από γκρεμισμένους τοίχους που αποκαλύπτουν τον άλλοτε ιδιωτικό-εσωτερικό χώρο τους έως τοίχους που έπαιξαν τον ρόλο τείχους, όπως εκείνα της Λευκωσίας ή του Βερολίνου. Και από κρατήρες στην επιφάνεια της Σελήνης έως ξεθωριασμένα νεοκλασικά πλακάκια δαπέδου και στιγμιότυπα από την κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου στη χούντα.

Έχει πολιτικό χαρακτήρα το έργο σας;

«Ο δημόσιος χώρος πάντα αποτελεί ένα πολιτικό θέμα. Δεν κάνω όμως προπαγάνδα.

Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι είναι να κάνω τον θεατή μου να σκεφτεί, να ανοίξω μια συζήτηση».