«Η ΣΚΗΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ»

Είναι πιο στεγνά, επαγγελματικά, τα πράγματα στον χώρο του τραγουδιού σήμερα;

τη ρωτάω. «Εννοείς ότι έχει φύγει η μαγεία; Κι όμως, το αισθάνομαι ότι θα βγουν ωραία πράγματα πάλι. Θα γίνει. Δεν μπορεί να μη γίνει…».

Αρκεί να είσαι κι εσύ μέσα…
Όχι δεν με ενδιαφέρει αυτό. Γιατί είναι εύκολο να πεις τώρα σταματάω;
Εύκολο; Η σκηνή είναι μεγάλο ναρκωτικό- πέραν της τέχνης. Είναι μοναδικό αίσθημα. Δεν μπορείς να το πάρεις από πουθενά.

Αισθάνεσαι βασίλισσα της γης;
Δεν ξέρω. Αισθάνεσαι μια ενέργεια που δεν μπορείς να την πάρεις από τίποτα άλλο. Σου δημιουργεί έξη. «Φεύγεις»- πώς να το πω…

Λίγο πιο… κοντή. Θα ήθελες να γίνει η κόρη σου καλλιτέχνις;
Θέλω να γίνει αυτό που θέλει εκείνη. Ένα μόνο της λέω: να γίνει αυτοδύναμη. Και ψυχολογικά και οικονομικά. Να πάρει τη ζωή στα χέρια της, να μην την εμπιστευτεί σε κανέναν. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που σου δίνει ελευθερία.