ΓΕΡΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ, ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

Η δυσκολία της μετάφρασης που χρειάζεται απαραίτητα γερό φιλόλογο και συνάμα τολμηρό ποιητή είναι η γλώσσα πολλών επιγραμμάτων, αφού οι ποιητές της εποχής εκείνης όπου η γλώσσα απλοποιείται ομιλούμενη στη χοάνη των πολιτισμών της Αιγύπτου από Εβραίους, Αρμένιους, Σύρους, Φοίνικες, Αιγύπτιους και Ελληνίζοντες και Ρωμαίους, αρχαΐζοντες, και μιμούμενη τα κλασικά πρότυπα γράφουν για πράγματα καυτά και ερωτικά τολμηρά αλλά και καθημερινές μέριμνες και ανάγκες με γνώμονα και αναγνωρισιμότητα της λογιότητάς τους σε ομηρικά μέτρα και σαπφικά ιδιώματα. Ο Δάλλας κατορθώνει να μεταδώσει αυτό το κλίμα χωρίς να προδώσει τον ρυθμό, το ήθος και την ατμόσφαιρα των επιγραμμάτων.

Όσο για τα Πλατωνικά επιγράμματα, έχει μεγάλο μεταφραστικό ενδιαφέρον να ανακαλύψεις και να αποδώσεις τους αξιοθαύμαστους απομιμητές όχι μόνο της γλώσσας αλλά και της φιλόσοφης ευαισθησίας του υποτιθέμενου ύφους του φιλόσοφου που εξόρισε την ποίηση από την Πολιτεία του!

Αλλά γι΄ αυτό το τελευταίο έχω να αναλύσω μια δική μου, τελείως μετέωρη ωστόσο, άποψη προσεχώς.