«Σταματούσε τα τρένα με τη φωνή του»

Το «ααα» του Καζαντζίδη- όπως έγραψε ο Διονύσης Χαριτόπουλος στα «ΝΕΑ»- ακόμη και σήμερα συγκινεί και θυμίζει πως είναι πολύ διαφορετικό πράγμα το λαϊκό τραγούδι από τις κάθε λογής προσομοιώσεις του. Ο τραγουδιστής που σταματούσε τα τρένα με τη φωνή του, που έγινε ολοσέλιδο δημοσίευμα στον «Guardian» του Λονδίνου ο θάνατός του, συμπύκνωσε έναν κόσμο. Εξέφρασε αρχές και ιδέες που σήμερα μοιάζουν να αποδομούνται. «Σήμερα ο πόνος δεν έχει απενοχοποιηθεί. Τα θέματα που διαπραγματεύτηκε παραμένουν επίκαιρα, έτσι κι αλλιώς η νοσταλγία του ξενιτεμένου είναι η ίδια» παρατηρεί ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Τραγούδησε για τη μάνα και σήμερα ακούγεται μελό «απλά γιατί έχει εξασθενήσει ο οικογενειακός θεσμός». Ήταν αναπόφευκτο, η κηδεία του στις 14 Σεπτεμβρίου του 2001 να αποτελέσει και ένα ρέκβιεμ για το λαϊκό τραγούδι- με τη μορφή που ξέραμε.

Σε επίπεδο κόσμου βέβαια, το κοινό είχε ήδη διαφοροποιηθεί αν και οι σύλλογοι φίλων του- πράγμα εντελώς διαφορετικό από τα fan clubs και τα groups του Facebookσήμερα έχουν ξεπεράσει τους 25 σε όλη την Ελλάδα, πραγματοποιούν ευρύτερο έργο στις τοπικές κοινωνίες τους και η ιδέα για τη συγκρότηση Ομοσπονδίας ωριμάζει. Επίσης, ο Στέλιος έχει τη θέση του στο Ιnternet, εκατοντάδες βίντεο στο ΥouΤube, blogs και sites γι΄ αυτόν, βιβλιογραφία, ενώ δεκάδες οδοί παίρνουν το όνομά του. Τι «γκελ» έχει όμως στη σημερινή νεολαία; «Με ανοιχτές αγκάλες τον δέχεται η νέα γενιά. Εξάλλου όσο μεγαλώνει κάποιος τον ανακαλύπτει περισσότερο, ίσως λόγο του βάρους του», σημειώνει η Γιώτα Νέγκα, ενώ ο Παντελής Θαλασσινός λέει: «Είτε τον ξέρουν είτε όχι, σήμερα τραγουδούν τα κομμάτια του».