Το μυστικό του τίτλου

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για τον ευρηματικό τίτλο. Ένας από τους λόγους για τους οποίους ο φιλοπερίεργος αναγνώστης μπορεί να φυλλομετρήσει το βιβλίο είναι για να λύσει το αίνιγμα του τίτλου. Στο τελευταίο κεφάλαιο («Η όμορφη καμηλοπάρδαλη- Μάθημα χωρίς τέλος») ο συγγραφέας συμπεραίνει: «Κι έτσι, έχω φτιάξει στο νου μου- σαν ιδανικό που θα ήθελα να αγγίξω- την εικόνα μιας όμορφης καμηλοπάρδαλης. Γιατί έχει τέσσερα πόδια που πατούν στη γη. Δεν πετά ώστε να μην προλαβαίνει να αφομοιώνει. Καμιά φορά μπορεί να μοιάζει σαν να έχει ακόμα και κάποια αστάθεια. Αλλά πατά σταθερά. Έχει τον χρόνο να απορροφά τις ουσίες της γης, τις ανάγκες και την πραγματικότητα, είτε αυτή είναι η λάσπη είτε το ανθόσπαρτο λιβάδι. Παράλληλα έχει το κεφάλι της ψηλά στον ουρανό. […] Βλέπει μακριά, έχει όραμα. […] Και, τέλος, κάπου στο μεταξύ έχει και μια καρδιά. Γιατί αρχιτεκτονική χωρίς καρδιά δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει».

Στην εξαιρετική εκδοτική σειρά που διευθύνει ο Μισέλ Φάις «Η κουζίνα του συγγραφέα», «Η κουζίνα του ιστορικού» κ.λπ., «Η κουζίνα του αρχιτέκτονα» διά χειρός Τομπάζη ανταμείβει και με το παραπάνω τόσο τους απαιτητικούς γευσιγνώστες όσο και τους οπαδούς του σύγχρονου ταχυφαγείου:

διαβάζεται απνευστί.