Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ρίτσος- Βρεττάκος: Βίοι Παράλληλοι

Από το ξεκίνημά τους ο Γιάννης Ρίτσος (1909-1990) και ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1911-1991) ακολούθησαν παράλληλες πορείες στη ζωή, την τέχνη και την πολιτική.

Ο εντοπισμός των ονομάτων τους, με τις αντίστοιχες απαντήσεις των υπευθύνων, στη στήλη της αλληλογραφίας («Καρτ Ποστάλ») στο περιοδικό «Μπουκέτο» της 25ης Απριλίου 1926 σελ. 308, δείχνει τα πρώιμα ενδιαφέροντά τους στον πνευματικό χώρο. Παραθέτουμε τα στοιχεία:

«Γιανννούλην Ε. Ρίτσον, Μονεμβασία. Ο “Χωρισμός” σας όχι αρκετά καλός, Ν. Βρεττάκος, Γύθειον. “Ο Θάνατος της Μούσας” του Βολταίρου όχι επιτυχώς μεταφρασμένος». Βέβαια ούτε τα αποσταλέντα κείμενα ούτε οι ακριβείς λόγοι της απόρριψης παρουσιάστηκαν για να μπορούν να κριθούν. Πάντως δίνεται το μικρό Γιαννούλης που χρησιμοποιούσε τότε ο Ρίτσος, ενώ για τον Βρεττάκο μαθαίνουμε ότι καταγινόταν με το έργο του μεγάλου Γάλλου φιλοσόφου του 18ου αιώνα.

Η απογοήτευση του «Μπουκέτου» δεν φαίνεται να αποθάρρυνε τους δύο φερέλπιδες ποιητές. Ο Ρίτσος από τον επόμενο χρόνο (1927) άρχισε να δημοσιεύει στο περιοδικό της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαιδείας» ποιήματα (32 συνολικά) και συνέχισε σε λαϊκά έντυπα όπως το «Φαντάζιο», η «Εβδομάδα» κ.ά. Ο Βρεττάκος το 1929 έβγαλε την πρώτη ποιητική του συλλογή.

Εν κατακλείδι για τον Ρίτσο, όπως προκύπτει από την εξαίρετη βιβλιογραφία της Αικατερίνης Μακρυνικόλα, ο άδοξος εκείνος «Χωρισμός» στο «Μπουκέτο» εγκαινίασε την ποιητική του διαδρομή αφού πριν μόνο παιδικά ποιήματα είχε γράψει.