«Κάθε βιβλίο είναι μια νέα πρόκληση»

«Από τότε που άρχισα να γράφω, στα 14 μου, δέχτηκα πολλές αντίθετες γνώμες, πολλές αρνητικές κριτικές, επειδή έγραφα για θέματα κοινωνικά και πολιτικά. Παρ΄ όλο που τώρα πια δεν διαβάζω τι γράφουν για τα βιβλία μου, νομίζω ότι αυτή η αντιπαράθεση έχει κοπάσει. Ωστόσο εξακολουθώ να γράφω ό,τι θέλω. Κάθε βιβλίο είναι μια πρόκληση. Και μένα μου αρέσουν πολύ οι προκλήσεις», λέει η Αμερικανίδα συγγραφέας Τζόις Κάρολ Όουτς για τον απόηχο των εβδομήντα βιβλίων της και τη διεθνή επιτυχία της.

Το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Μαύρο κορίτσι, λευκό κορίτσι» (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη) αποτελεί μια ακόμη πρόκληση, καθώς θίγει το φυλετικό ζήτημα μέσα από την ιστορία δύο συμφοιτητριών. «Η Μινέτ, το μαύρο κορίτσι, ζει σε έναν αφιλόξενο κόσμο. Δυνητικά είναι το θύμα, αλλά γίνεται επιθετική και μαζοχίστρια. Το βέβαιο είναι πως πρόκειται για μία σύνθετη προσωπικότητα, όπως πολλοί άλλοι χαρακτήρες στα βιβλία μου», εξηγεί η συγγραφέας, που και με αυτό το μυθιστόρημα κάνει οξεία κριτική στην αμερικανική κοινωνία.

Από το 1978 η Κάρολ Όουτς είναι μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών και έχει διακριθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία. Ανάμεσά τους το Εθνικό Λογοτεχνικό Βραβείο του 1969, το γαλλικό Βραβείο Φεμινά ξένης λογοτεχνίας του 2005, ενώ το χιλίων σελίδων «Βlonde», η δική της ματιά στο φαινόμενο Μέριλιν Μονρόε, έγινε διεθνής επιτυχία. Με την ίδια ευκολία αλλάζει είδος γράφοντας ποίηση και δοκίμια. Και με το ψευδώνυμο Λόρεν Κέλι υπογράφει αρκετά αστυνομικά μυθιστορήματα.

«Είμαστε μία χώρα εξεγερμένων που γεννήθηκε ύστερα από μια επανάσταση. Και οι επαναστάσεις σίγουρα οδηγούν τα πράγματα πιο μακριά. Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί μπορεί να προκαλέσουν ενθουσιασμό, όχι όμως η ίδια η πολιτική. Με την κυβέρνηση του υιού Τζορτζ Μπους περάσαμε εποχή μονομανίας με την πολιτική. Στο Πρίνστον που διδάσκω, και είναι ένα πανεπιστήμιο αριστερής ιδεολογίας, μιλούσαμε μόνο για την καταστροφική διακυβέρνηση Μπους. Ο σύζυγός μου διάβαζε τρεις εφημερίδες την ημέρα για να επαληθεύσει τη διάγνωσή του γι΄ αυτήν την καταστροφή. Για να νιώθει δυστυχής. Εμένα μου αρκεί να διαβάζω μία εφημερίδα μια φορά την εβδομάδα. Όμως δεν μπορώ να απέχω για πολύ από την πολιτική και φυσικά είμαι ευχαριστημένη για τη νίκη του Μπαράκ Ομπάμα».