Συνέντευξη

«Τραγούδια σαν μνήμες, σαν αποκούμπι ψυχικό»
Του Μανώλη Πιμπλή

«Θέλουμε η βραδιά να ξαφνιάσει και να ενθουσιάσει», λέει στα «ΝΕΑ» ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, του οποίου πάνω από 50 τραγούδια που «νίκησαν τον χρόνο» θα ερμηνεύσει πλειάδα αστέρων στο Ολυμπιακό Στάδιο
«Τη ζωή των τραγουδιών κανείς δεν μπορεί να τη μετρήσει», λέει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. «Έγραψα το 1972 το “Μερτικό απ΄ τη χαρά” που τραγούδησε ο Καζαντζίδης και αυτό έγινε ύστερα από είκοσι χρόνια το μεγαλύτερο σουξέ. Ή το “Βρέχει φωτιά στη στράτα μου” με τον Στράτο Διονυσίου. Δεν υπάρχει νυχτερινό κέντρο που να μην το παίζει. Και άλλα βέβαια. Ο κόσμος που αγαπάει, που πονάει, που ονειρεύεται, τα ξαναφέρνει για πάρα πολλά χρόνια». Πάνω από πενήντα τραγούδια του, όλα μεγάλες επιτυχίες επιλεγμένες προσεκτικά αλλά και με δυσκολία- «η επιλογή ήταν βάσανο», λέει-, θα δημιουργήσουν γιορταστική ατμόσφαιρα στο Ολυμπιακό Στάδιο στις 7 Σεπτεμβρίου, στη συναυλία- σταθμό για τα πενήντα χρόνια του Λευτέρη Παπαδόπουλου στη δημοσιογραφία και το τραγούδι. Το γήπεδο αυτό των 70.000 θέσεων προβλέπεται να γεμίσει εύκολα- αν σκεφτεί κανείς ότι εν μέσω αυγουστιάτικων διακοπών, σε έξι μόλις ημέρες προπώλησης διατέθηκαν 15.000 εισιτήρια. Ποιος δεν θα ήθελε, άλλωστε, να δει μαζεμένους δεκαέξι τραγουδιστές τέτοιου βεληνεκούς; Χάρις Αλεξίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μελίνα Ασλανίδου, Γλυκερία, Γιάννης Κούτρας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Δημήτρης Μητροπάνος, Μανώλης Μητσιάς, Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Πάριος, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Αντώνης Ρέμος, Διονύσης Σαββόπουλος, Πασχάλης Τερζής, Τάνια Τσανακλίδου, Μιχάλης Χατζηγιάννης, τραγουδιστές που – οι περισσότεροι- έχουν συνεργαστεί μαζί του ή και να μην έχουν συνεργαστεί θέλουν οπωσδήποτε να τον τιμήσουν.

«Για μένα είναι πολύ τιμητικό και συγκινητικό ότι όλοι αυτοί οι πολύ σπουδαίοι τραγουδιστές ανταποκρίθηκαν ομόθυμα στο κάλεσμα. Τραγουδιστές, μάλιστα, που είναι κουρασμένοι από τις συναυλίες του καλοκαιριού, που πρέπει να συνεννοηθούν μεταξύ τους για ένα σωρό πρακτικά ζητήματα. Δεν είναι εύκολο να μονιάσεις τα τραγούδια μεταξύ τους και να τα μονιάσεις με τους τραγουδιστές. Ο Νταλάρας, φέρ΄ ειπείν, έχει τραγουδήσει πολλά τραγούδια μου. Εκεί ο κάθε τραγουδιστής θα πει τέσσερα τραγούδια. Κάποια λοιπόν από τα τραγούδια που έχει πρωτοτραγουδήσει ο ίδιος θα τα πουν άλλοι».

Μια ιδέα τού τι θα συμβεί στις 7 Σεπτεμβρίου πήρε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος σε προχθεσινή εκδήλωση- αφιέρωμα στον Μόλυβο της Μυτιλήνης με τον Βασίλη Λέκκα, όπου «έγινε χαλασμός». Τα πράγματα βέβαια στο ΟΑΚΑ θα είναι εντελώς διαφορετικά, καθώς θα πρόκειται για συναυλία και παράσταση ταυτόχρονα, ένα υπερθέαμα με οπτικό υλικό σε βιντεογουόλ, του οποίου τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Ράια Μουζενίδου και την τηλεσκηνοθεσία ο Βασίλης Θωμόπουλος. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί για την αναδάσωση της Πάρνηθας.

«Θέλουμε να ξαφνιάσει και να ενθουσιάσει», λέει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. «Ποτέ, από τη μεταπολίτευση και μετά, δεν έγινε τόσο μεγάλη εκδήλωση σαν κι αυτή. Θα φτιάξουμε ένα υπερθέαμα που στη βάση του όμως θα υπάρχουν τραγούδια που ο κόσμος αγάπησε πολύ. Που τον συνοδεύουν σαν μνήμες και σαν αποκούμπι ψυχικό».

Και δεν παραλείπει να προσθέσει:

«Την ιδέα και την πρωτοβουλία για την εκδήλωση αυτή είχε ο Γιώργος Λιάνης, ο παλιός συνάδελφος, βουλευτής, υπουργός.

Εκείνος μου είπε να κάνουμε την εκδήλωση για τα πενήντα χρόνια».

Ένα καλό τραγούδι, συνεχίζει ο δημιουργός των αναρίθμητων επιτυχιών- συνολικά έχει γράψει κάπου 1.200 τραγούδια-, «μπορεί να έχει διάρκεια ζωής πάνω από εκατό χρόνια». Επίσης, «ένα επιτυχημένο τραγούδι δημιουργεί κύμα εργασίας σε όλο το φάσμα το επαγγελματικό και της διασκέδασης. Με αυτή την έννοια τα τραγούδια δεν είναι κτήμα ενός τραγουδιστή. Με τα τραγούδια των περασμένων δεκαετιών έβγαλαν το ψωμί τους όλοι οι τραγουδιστές επί μισόν αιώνα. Και όχι μόνον οι τραγουδιστές. Οι εταιρείες δίσκων, τα μαγαζιά, οι πάντες βγάζουν χρήματα από τον Θεοδωράκη ή τον Ξαρχάκο. Γι΄ αυτό και αισθάνομαι ωραία που έπαιξα ρόλο στη διάδοση του τραγουδιού».

ΙΝFΟ

Δευτέρα 7/9 στο ΟΑΚΑ «50 χρόνια Λευτέρης Παπαδόπουλος».
Προπώληση:
Μetropolis, Ρublic, Τicketnet.gr, Village Cinemas.
Πληροφορίες: 210 8840600- 210 7474288.

«Με υποδέχτηκε με ανοιχτή αγκαλιά»

Τι χαρά και τι τιμή όταν κάνεις τα πρώτα σου βήματα στη μουσική και στο τραγούδι μια προσωπικότητα σαν τον Λευτέρη Παπαδόπουλο που έχει χαρακτηρίσει εποχές, συνθέτες και τραγουδιστές, να σε υποδέχεται με μια ανοιχτή αγκαλιά και να σε καλωσορίζει στον χώρο της μουσικής. Ευχαριστώ κύριε Παπαδόπουλε. Καλή συνάντηση στη σκηνή πια…


«Υπάρχει μέσα σε ό,τι έχω κάνει»

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι αυτός που έβαλε τη σφραγίδα του για να καθιερωθώ ως τραγουδίστρια με την «Οδό Αριστοτέλους».

Αλλά και με αυτό που ο ίδιος είναι ως προσωπικότητα μέσα στον χώρο. Με επηρέασε και σε ό,τι έκανα αργότερα κι εγώ ως δημιουργός. Υπάρχει μέσα σε ό,τι έχω κάνει. Αγαπημένο μου τραγούδι του είναι το «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», που ξέρω ότι το αγαπάει πολύ και εκείνος.


«Ποιητής με ανθεκτική μαγική επήρεια»

Λευτέρης Παπαδόπουλος. Ένα όνομα με μουσική και ιστορία. Μοναδικός στον λόγο, στην περιγραφή και στην έκφραση. Με πάθος, διορατικότητα και ευαισθησία, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και καυστικό χιούμορ, πάντα συγκινητικός στην αφήγηση. Ο αγαπημένος μου Λευτέρης. Τον θαυμάζω και τον αγαπώ γιατί τα τραγούδια του καθρεφτίζουν τη ζωή του/μας. Όμορφος σαν το ηλιοβασίλεμα στον Μόλυβο, γλυκός σαν το σταφύλι κάτω απ΄ την πέργολα, ελεύθερος σαν τον γλάρο πάνω απ΄ το καΐκι. Ποιητής με ανθεκτική μαγική επήρεια.


«Ζηλεύω τα τραγούδια του που δεν έχω πει»

Είναι μια ευτυχισμένη στιγμή αυτή η γιορτή, γεμάτη χαρά και αισιοδοξία, συγκίνηση, αναμνήσεις. Γιορτάζουμε όλοι μαζί με τον Λευτέρη. Οι φίλοι, συνάδελφοι στη μουσική, στη δημοσιογραφία, αλλά κυρίως μαζί του όλοι οι φίλοι, ο κόσμος που τον παρακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια. Είναι ένας άνθρωπος που έχει συνδεθεί και έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη πολιτιστική ζωή του τόπου μας. Και πάνω απ΄ όλα, όλοι το αποδεχόμαστε, είναι ο πιο σημαντικός στιχουργός της ελληνικής μουσικής. Σε ποσότητα τραγουδιών, ποιότητα, πρωτοτυπία και ήθος. Αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός που ο Λευτέρης είναι αγαπημένος μου φίλος και άνθρωπος της οικογένειάς μου.

Έχω ευτυχίσει να πω σπουδαία τραγούδια του. Και πάντα ζηλεύω αυτά που δεν έχω πει. Αγαπώ πολύ το «Άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς» που λέει: «Αναστενάζει ο μπαγλαμάς/ δεν ήταν η χαρά για μας/ πώς να ταιριάξω μ΄ άλληνε/ ψεύτικε κόσμε γυάλινε…».