Ο ΟΡΘΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

Αυτός ο φιλόσοφος- Πάπας επιχειρεί τη θρασύτερη φιλοσοφική λαθροχειρία, σημειώνει για τον Βενέδικτο ΙΣΤ΄ ο ανώνυμος λιβελογράφος: «…Υιοθετεί τεχνικές της λογικής επιχειρηματολογίας ως εργαλείο για να πείσει για το παράλογο […] Στη σκέψη του σημερινού Πάπα, η κριτική στον μαρξισμό ξεπερνά τα όρια και συγχέεται, επιπλέον, με την κριτική στον φιλελευθερισμό, τον υλισμό, τον σχετικισμό, τους οποίους αντιμετωπίζει σχεδόν ως συνώνυμους, με μιαν άνεση που δεν χαρακτήριζε τον προκάτοχό του. Ο λόγος είναι προφανής: στην ντετερμινιστική δομή της σκέψης του Ράτσιγκερ τα πάντα αποτελούν τους άρρωστους καρπούς του Διαφωτισμού, δηλαδή της καινοτομίας, και είναι ισοδύναμα από θεωρητικής αλλά και ηθικής πλευράς». Έτσι τα εγκλήματα του ναζισμού και του σταλινισμού τον 20ό αιώνα δεν είναι «παρεκκλίσεις» από τον Διαφωτισμό, αλλά ακραία και αναπόφευκτη «συνέπειά» του. Σε αυτό τον λογικό κορσέ, προφανή εγκλήματα της Καθολικής Εκκλησίας – όπως οι Σταυροφορίες και η Ιερά Εξέταση- δεν μπορούν παρά να υποβαθμιστούν, αν όχι να καλυφθούν πλήρως από πέπλο σιωπής.