Η επιθεώρηση ξανάρχεται

Δυναμική επιστροφή επιχειρεί τον επόμενο χειμώνα η επιθεώρηση σε δύο θέατρα με αρκετά πρώτα ονόματα στη μαρκίζα
Δύο σεζόν πήγε η επιθεώρηση «Το τρέντι θα σφυρίξει τρεις φορές» του Σταμάτη Φασουλή και των συνεργατών του στο Θέατρο Δημήτρης Χορν- 2006- 2007 και 2007 – 2008. Εξαιρετική επιτυχία! Και έδωσε τις ελπίδες για ανανέωση της θνήσκουσας επιθεώρησης.

Η συνέχεια δεν ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξη. Αλλά η παραγωγός του «Τρέντι», η «Ελληνική Θεαμάτων», δεν το βάζει κάτω και επανέρχεται. Δύο επιθεωρήσεις θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα σε δύο από τα- πολυπληθή- θέατρά της: το «Αλίκη» και το «Πειραιώς 131».

Στο Θέατρο Αλίκη παραφράζουν το λαϊκόν «Θέλει η πουτ… να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει»: «Θέλει η Ελλάδα να κρυφτεί» είναι ο τίτλος της επιθεώρησης που η συγγραφική της ομάδα αποτελείται- προς το παρόν, γιατί δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί- από τον Θοδωρή Αθερίδη, τον συγγραφέα, μεταφραστή και διασκευαστή Θοδωρή Πετρόπουλο και τον Παντελή Καναράκη, ο οποίος ανήκε και στην ομάδα του «Τρέντι».

«Η Ελλάδα θέλει να κρυφτεί και το Θέατρο Αλίκη θέλει επιθεώρηση!», λέει ο Θοδωρής Αθερίδης που ανέλαβε και τη σκηνοθεσία της παράστασης στην οποία θα πρωταγωνιστήσουν οι Γιώργος Μαρίνος, Χρυσούλα Διαβάτη, Παύλος Κοντογιαννίδης, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Αντώνης Λουδάρος, Ευαγγελία Μουμούρη, Δήμητρα Παπαδήμα, Παντελής Καναράκης. Μαζί τους, οι νεώτεροι Τζένη Θεωνά, Πέτρος Μπουσουλόπουλος, Ανδρέας Κωνσταντινίδης, Άντεια Ολυμπίου.

Από τη σκηνή του Θεάτρου Αλίκη θα παρελάσουν, όπως μας υπόσχονται οι συντελεστές, «ένας πρωθυπουργός (όλο και πιο) κουρασμένος και γύρω του πολιτικοί (όλο και πιο) απελπισμένοι για καριέρα, αλλοδαποί που όσο περνά ο καιρός συμπεριφέρονται όλο και πιο πολύ ως Έλληνες και, από την άλλη, ντόπιοι που νιώθουν όλο και πιο πολύ αλλοδαποί, ένα τηλεοπτικό πανηγύρι με τραγούδια, μαγειρική και ζώδια από τα ξημερώματα μέχρι τη νύχτα, συγγενείς που στέλνουν “πακέτα” σε άλλους χαμένους συγγενείς, μετανάστες που για να επιβιώσουν βάζουν ταρίφα στο ξύλο που τρώνε, αγρότες μόνοι που ψάχνουν διά τηλεοράσεως το έτερόν τους ήμισυ- όλα αυτά τα καθημερινά για τα οποία θέλει η Ελλάδα να κρυφτεί, αλλά κάτι δεν την αφήνει… Η χαρά; Ή μήπως η απόγνωση;».

«Μία διαφορετική επιθεώρηση», χαρακτηρίζουν τη δικιά τους ο Θανάσης Παπαθανασίου και ο Μιχάλης Ρέππας που θα συνυπογράψουν και τη σκηνοθεσία της παράστασης. Τίτλος της επιθεώρησής τους, «Ζωή σ΄ ελόγου μας».

Πρόκειται για «ένα μουσικό θέαμα μεταξύ μιούζικαλ, κωμωδίας και επιθεώρησης» όπως σημειώνουν, «μία συρραφή από δεκατέσσερις εικόνες καθημερινής τρέλας, μία καταγραφή της παράνοιας και της πολιτικής μας αφασίας, που τις δένει η ασυναρτησία της καθημερινής μας ζωής». Και θα ανεβεί στο στέκι της δυάδας, το Θέατρο Πειραιώς 131.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης πρωταγωνιστεί μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου, που επιστρέφει έπειτα από αρκετά χρόνια στην επιθεώρηση. Μαζί τους οι Φωτεινή Ντεμίρη, Πάνος Σταθακόπουλος, Φαίδρα Δρούκα, Ζώγια Σεβαστιανού, Σπύρος Πούλης, Γιάννης Μπουραζάνας, Νίκη Λάμη.

Τα σκηνικά θα είναι του Αντώνη Δαγκλίδη, τα κοστούμια της Έβελυν Σιούπη και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου.


«Επιστρέψαμε στα θρανία»

«Έχουμε να γράψουμε επιθεώρηση δεκαεπτά χρόνια», λένε για το «Ζωή σ΄ ελόγου μας» οι Ρέππας- Παπαθανασίου που από την επιθεώρηση, μέσω Άννας Βαγενά, άρχισαν την πορεία τους. «Από το καλοκαίρι του 1992, όταν συνυπογράφαμε με τον Φασουλή και την Παναγιωτοπούλου τα κείμενα στο Θέατρο Αθήναιον. Ύστερα από δώδεκα θεατρικά έργα, έξι διασκευές ξένων, τέσσερις ταινίες και δύο σίριαλ, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στα θρανία του πρώτου μας σχολείου. Σ΄ αυτή μας την επιστροφή προσπαθούμε να παντρέψουμε την επιθεώρηση με την κωμωδία, γράφοντας μία σειρά από δεκατέσσερις σκηνές ή μικρά μονόπρακτα με πρωταγωνιστές τους επιθεωρησιακούς τύπους της εποχής μας. Σαν να λέμε δεκατέσσερα σκετσονούμερα, όπως τα έλεγαν οι παλιοί. Η παράσταση δεν έχει την κλασική μορφή τραγούδι- νούμεροτραγούδι- νούμερο. Αρχίζει σαν μία πρόζα και ένας ήρωας της πρώτης σκηνής μάς οδηγεί στη δεύτερη, από εκεί ξεκόβεται ένας άλλος που μας οδηγεί στην τρίτη και ούτω καθ΄ εξής. Είναι με άλλα λόγια ένα ρόντο από δεκατέσσερα σκηνές όπου δεν πρόκειται να ακουστούν γνωστά σουξέ της εποχής με σατιρικά λόγια. Θα ακουστούν έντεκα καινούργια τραγούδια σε στίχους δικούς μας και μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη».