Μια αγάπη για το καλοκαίρι
Η παραλία Γλυκά Νερά στο Λουτρό Σφακίων. Είτε παίρνετε το πρωινό καΐκι από το Λουτρό είτε πεζοπορείτε στο ομαλό μονοπάτι για περίπου μία ώρα. Όπως κι αν πάτε η αίσθηση που δημιουργεί η απομονωμένη παραλία με τα πρασινογάλαζα νερά και τον τρομερό γκρεμό που ορθώνεται πάνω της είναι μοναδική. Αν διψάσετε, σκάψτε λίγο στην άμμο, παγωμένο γλυκό νερό από τα Λευκά Ορη θα αρχίσει να αναβλύζει. Δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει και μέσα στη θάλασσα, με αποτέλεσμα να είναι από τις πιο κρύες θάλασσες στην Κρήτη
«Πάμε Κύθνο, Κρήτη, Πήλιο;»
Της Ζέτας Μακρυπούλια
Η Ζέτα Μακρυπούλια έχει βρει τόπους καλοκαιριού και…
αγάπης: την Κύθνο, την Κρήτη και το Πήλιο.
Και τους προτείνει ανεπιφύλακτα
Αυτό που ξέρω είναι ότι αγαπώ το καλοκαίρι… Τη θάλασσα, τη μυρωδιά του αντηλιακού, το γλυκό υποβρύχιο τα απογεύματα, το καρπούζι στο μπαλκόνι και άλλα πολλά νόστιμα και… πολύχρωμα.
Η πρώτη καλοκαιρινή βόλτα για φέτος ήρθε νωρίς, μέσα στον Ιούνιο. Απόφαση γρήγορη, με φίλους και τελικά ό,τι έπρεπε: Κύθνος. Η πρώτη έννοια μας όταν φθάσαμε ήταν να προμηθευτούμε φρούτα, νερό και να εξερευνήσουμε μερικές από τις 98 παραλίες του νησιού. Πήραμε το αυτοκίνητο και φτάσαμε στη Γαϊδουρόμαντρα. Από ψηλά βλέπαμε το απόλυτο γαλάζιο. Χρειάστηκε να περπατήσουμε λίγα λεπτά για να φθάσουμε σε μία από τις ωραιότερες παραλίες της Κύθνου, ευτυχώς όχι ακόμη οργανωμένη, με βότσαλο κι ελάχιστο κόσμο.
Τη Γαϊδουρόμαντρα την αφήσαμε αργά το απόγευμα, την καλύτερη ώρα για μια τελευταία βουτιά, όταν το στομάχι μας διαμαρτυρόταν κι ο ουρανίσκος μας ήθελε κάτι νόστιμο, με τη σφραγίδα της τοπικής κουζίνας της Κύθνου. Ο κλήρος έπεσε στην περιοχή Κανάλα. Ευκαιρία μετά το φαγητό να περάσουμε και από το μοναστήρι της Παναγίας. Όμορφες μυρωδιές στα σοκάκια μάς οδήγησαν στην Οφιούσα, εκεί όπου το κρασί σερβίρεται σε παγωμένα πήλινα ποτήρια και οι μεζέδες πάνω σε τραπέζια με ζωγραφιές. Το καλύτερό μου ήταν η αχινομακαρονάδα που νομίζω ότι την έφαγα μόνη μου…
Η Κύθνος μού αρέσει γιατί είναι όμορφη. Έχει μια ομορφιά άγρια, με αλμυρίκια που σε προστατεύουν από τον καυτό ήλιο, υπέροχες απάνεμες παραλίες που σε προκαλούν να κολυμπήσεις και παραδοσιακές ταβέρνες όπου νιώθεις σαν να είσαι φίλος και σε φιλοξενούν στο σπίτι τους, όπως η Ταβέρνα του Γιάννη στο Λουτρό, πάνω στο κύμα.
Από τα καλοκαιρινά μου ταξίδια όμως ποτέ δεν λείπει η Κρήτη. Κάθε χρόνο ονειρεύομαι τις πιθανές δόσεις ξεκούρασης και διασκέδασης, τελικά όμως πάντα η ενέργεια του νησιού και μόνο αυτή με οδηγεί μέχρι σήμερα σε ό,τι καλύτερο.
Όπως στην υπέροχη παραλία του Μπάλου όπου για να φτάσει κάποιος χρειάζεται λίγο να ταλαιπωρηθεί. Έτσι όμως όλα γίνονται πιο μαγικά, αντικρύζοντας μια θάλασσα με όλες τις αποχρώσεις του μπλε… Ονειρεμένη. Υπάρχει ένα πανέμορφο λιμανάκι στο Λουτρό, όπου αν βρει κανείς δωμάτιο να μείνει- τα δωμάτια είναι λίγα- και είναι δημιουργικός χαρακτήρας είμαι σίγουρη ότι θα εμπνευστεί, θα ξεχαστεί, θα χαθεί… Αν και τα μεγάλα νησιά μού προκαλούν άγχος, στην Κρήτη αυτό δεν το αισθάνομαι, γιατί είναι ένας τόπος όπου μπορεί κάποιος ανάλογα με τις διαθέσεις του ν΄ απομονωθεί σε ήρεμες, γραφικές γωνιές ή να μπερδευτεί με το πλήθος που χορεύει ξέφρενα στο «Room 69». Μπορεί να βρεθεί να κολυμπά ολομόναχος στα Γλυκά Νερά και σκάβοντας εκεί όπου σκάει το κύμα να πιει γλυκό νερό (ναι, αλήθεια!) ή να πίνει παγωμένα σφηνάκια με την παρέα του στους ρυθμούς του «Βeach Βar Βajia», στο Ρέθυμνο. Αν σας καλέσουν να πιείτε μια «κούπα», τότε να ξέρετε πως το παιχνίδι με το ποτό μόλις άρχισε και δεν μπορείτε να πείτε όχι.
Έχω δεκάδες στιγμές κι αναμνήσεις που θα με γυρίζουν πάντα στην Κρήτη.
Μια βαρκάδα στο Λουτρό με το τελευταίο μπουκάλι ρακί στις 2 το πρωί, η γαλήνη της θάλασσας, τα αστέρια στον ουρανό μοναδικό φως στο τοπίο και το σημείο του ορίζοντα όπου η θάλασσα ενώνεται με τον έναστρο ουρανό και γίνεται ένα… Πάντα όταν κοιτάζω τα αστέρια από αυτό το σημείο της γης γυρίζω χρόνια πίσω, στην αυλή του παππού μου, στο χωριό, όταν έβγαινα κρυφά τη νύχτα για να χαζέψω τον ουρανό.
Αγάπησα την Κρήτη για τους ανθρώπους της, τον τρόπο ζωής τους και την αλήθεια τους. Ζωή και Κρήτη είναι συνώνυμα.
Αγάπησα την Κρήτη για τους ανθρώπους της, τον τρόπο ζωής τους και την αλήθεια τους.
Ζωή και Κρήτη είναι συνώνυμα
Παραλίες… να τις πιεις στο ποτήρι
«Το καλοκαίρι είναι οι μυρωδιές του»
Για το τέλος άφησα το Πήλιο, το οποίο αγαπώ για πάρα πολλούς λόγους, προσωπικούς και μη. Κυρίως όμως γιατί είναι από τα λίγα μέρη όπου μπορεί να ζήσει κάποιος όλες τις εποχές του χρόνου. Φυσικά και το καλοκαίρι. Αγαπώ τις Μηλιές, αγαπώ τη θέα εκεί στη θάλασσα και τέλος αγαπώ τις μυρωδιές αυτού του τόπου που ξυπνάνε πολλές αναμνήσεις παιδικές, εφηβικές, έρωτες, οικογενειακό τσιμπούσι, γλέντια στην εξοχή και τόσα άλλα. Τελικά, ναι, αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι το καλοκαίρι είναι οι μυρωδιές του και σας προτείνω να αφεθείτε σε αυτές που θα σας ταξιδέψουν στα ωραιότερα μέρη, αυτές που θα σας ξυπνήσουν όλες τις αισθήσεις και ό,τι ήθελε… προκύψει!














