ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

Η αφήγηση του Κλάιστ περιστρέφεται γύρω από το επεισόδιο της συναυλίας του Τζόνι Κας στις φυλακές Φόλσομ, το προαναγγέλλει και ταυτόχρονα οδηγεί στην έξοδο της ιστορίας που διηγείται.

Η έξοδος είναι κάτι σαν απολογισμός. Ο «άντρας με τα μαύρα» συζητά την τελευταία ηχογράφησή του με τον παραγωγό Ρικ Ρούμπιν (ο δίσκος με την ηχογράφηση αυτή κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα με την ταινία), συζητά ακόμα και για τη διασκευή του τραγουδιού του Μπρους Σπρίνγκστιν που περιέχει: «Ένα ηλιόλουστο πρωινό θα αναστηθούμε, το ξέρω/ και θα συναντηθούμε πάλι στο δρόμο». Ο αφηγητής, ωστόσο, δίνει έμφαση στην προσπάθεια μιας ζωής, της ζωής του Τζόνι Κας, να νικήσει τα φαντάσματά του, να αλλάξει τη ζωή του, να λυτρωθεί από τα βάθη της σκοτεινής ψυχής του.