Δανεικά από τον Πρωθυπουργό
ΗΤΑΝ ΤΟ αποκορύφωμα του λεγόμενου «εθνικού διχασμού», στα 1916-17. Οι ξένες δυνάμεις αλώνιζαν στην- αδύναμη τότε- Ελλάδα. Τα οικονομικά του κράτους ήταν σε κατάσταση χειρότερη κι από τη σημερινή. Τότε, ο πρωθυπουργός Σκουλούδης έκανε μια δωρεά στο Δημόσιο πολύ μεγάλη- και ζήτησε να κρατηθεί μυστική.
Έχει περάσει σχεδόν ένας αιώνας από τότε. Η Ελλάδα είδε κάποιες καλές στιγμές, όπως είδε και πολύ περισσότερες κακές περιόδους.
Φτάσαμε στο σήμερα, στα 2009- τα προβλήματα είναι πολύ μεγάλα και λύση δεν φαίνεται από πουθενά.
Τι χρειάζεται τώρα η Ελλάδα; Μα, είναι πολύ απλή η απάντηση: Λύσεις. Λύσεις. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, καθαρές λύσεις. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι μία τέτοια ευκαιρία. Να δοθεί κυβερνητική λύση με ορίζοντα τετραετίας- και αν είναι να προχωρήσει αυτή η λύση, ας προχωρήσει.
Ένα είναι σίγουρο: ότι δεν μπορεί να προχωρήσει καμία κυβέρνηση με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που προοιωνίζονται ο υπάρχων και ο επόμενος εκλογικός νόμος.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή ταλανίζεται από τις «ανδραγαθίες» των βουλευτών που κατά περίσταση αποτελούν την κορωνίδα της δεδηλωμένης. Ο Πρωθυπουργός δεν δείχνει να αναλογίζεται τι σημαίνουν τα όσα συμβαίνουν για το μέλλον της δημοκρατίας στη χώρα μας. Αλλά πόσο μπορεί να κρατήσει αυτό;
Προφανώς, κανείς δεν του ζητά σήμερα να ακολουθήσει το παράδειγμά του, σίγουρα όμως ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα του ζητούν να προετοιμάσει μια καθαρή λύση. Είτε αυτή περιλαμβάνει τον ίδιον, είτε περιλαμβάνει κάποιον άλλον.
Με την έννοια αυτή, η νέα αλλαγή του εκλογικού νόμου προς την κατεύθυνση της σταθερής διακυβέρνησης είναι σε κάθε περίπτωση το ζητούμενο- έστω κι αν αυτό συνεπάγεται μία δεύτερη εκλογή.
Ακόμα κι αν δεν υπάρχει η συναίνεση της αντιπολίτευσης- και πώς θα μπορούσε να υπάρχει σε μία τέτοια συγκυρία- αυτή η νέα αλλαγή είναι μονόδρομος. Άλλωστε, ο μακαρίτης έβαλε τα λεφτά του- εδώ, μιλάμε απλώς για βουλευτικές έδρες.













