Τους επηρέασε
«Μου αρέσει ο ήχος της φωνής μου. Μου αρέσει να την κάνω να τραγουδάει... και πιστεύω πως κάπου στον χρόνο, ανάμεσα στο "Οoby Dooby" και το "Οnly the Lonely" κάπως έγινε μια καλή φωνή», είχε πει ο Ρόι Όρμπισον στο «Rolling Stone» το 1988, λίγο πριν φύγει από τη ζωή
είχε πει ότι «ο Ρόι έχει την καλύτερη φωνή στον κόσμο». Ο Έλβις. Και από την άλλη ήταν τα τραγούδια. Τα «Runnin΄ Scared», «Βlue Βayou», «Μean Woman Βlues», «Sweet and easy to love», «Communication Βreakdown»… Το «Οnly Τhe Lonely». Πόσα σαν κι αυτά συναντάει κανείς σήμερα εκεί έξω;
Συγγνώμη που ρωτάω, αλλά πόσα;
«Όλη μου τη ζωή», έλεγε ο Ρόι, «προσπαθούσα να ορίσω τι είναι η αγάπη». Και ένας από τους θαυμαστές του, που έχει χρησιμοποιήσει και τραγούδια του σε ταινίες του που ψάχνουν την αγάπη κοντά στο μυστήριο, είναι ο Ντέιβιντ Λιντς.
Πριν από τα γυρίσματα του “Βlue Velvet” περνούσαν με τον Κάιλ ΜακΛάχλαν με το ταξί μέσα από το Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη, όταν άρχισε να παίζει το “Cryin”. Κάτι με χτύπησε τότε και είπα στον Κάιλ ότι πρέπει να πάρουμε τα Greatest Ηits. Τα άκουσα και στα γυρίσματα, διάλεξα το “Ιn Dreams” που υπάρχει στην ταινία» έχει πει ο Λιντς. Τo «Cryin» εμφανίστηκε αργότερα, στο Μullholand Drive. Το λέει μια κοπέλα που ο Λιντς συναντούσε για πρώτη φορά. Είχε, είπε, αγγελική φωνή. Και είναι στην ταινία.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο Μπόνο έκανε αναφορά στον Ρόι από τη σκηνή στη συναυλία των U2 στην Ιταλία: «Μεγάλωσα ακούγοντας τους δίσκους τού πατέρα μου, “Τόσκα”, “Τραβιάτα”, “Κουρέα της Σεβίλλης”, αλλά έξω από το σπίτι ήταν το ροκενρόλ.
Αυτό που με είχε τραβήξει, όμως ήταν το “οπερατικό” ροκενρόλ, η φωνή του Ρόι Όρμπισον» είπε ο Ιρλανδός.
«Τhe screen door slams, Μary΄s dress waves / Like a vision she dances across the porch as the radio plays / Roy Οrbison singing for the lonely / Ηey, that΄s me and Ι want you only » τραγουδάει ο Μπρους Σπρίνγκστιν, ίσως στο πιο «μπρουσπρινγκστινικό» του τραγούδι, το «Τhunder Road». Το 1987 ο Μπρους ανακοινώνει την εισαγωγή του Ρόι Όρμπισον στο Rock ΄n Roll Ηall Οf Fame: «Όταν το 1975 έμπαινα στο στούντιο να ηχογραφήσω το “Βorn Τo Run”, ήθελα να κάνω έναν δίσκο με στίχους σαν του Μπομπ Ντίλαν που θα ακουγόταν σαν να ήταν παραγωγή του Φιλ Σπέκτορ, αλλά πιο πολύ απ΄ όλα ήθελα να τραγουδήσω σαν τον Ρόι Όρμπισον. Τώρα όλοι ξέρουν πως κανείς δεν μπορεί να τραγουδήσει σαν τον Ρόι Όρμπισον».














