ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κατάλληλος

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Κ.Παπασωτηρίου, Παλληκαρίδη 31, Αθήνα, γράφει:

«Όταν το αξίωμα προηγείται της αξίας καταλύεται κάθε έννοια πειθαρχίας». Τα τελευταία 5-6 χρόνια, είδαμε τη ρήση αυτή να επαληθεύεται στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Το ερώτημα των δημοσκοπήσεων: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο για πρωθυπουργό, οδηγεί σε σύγκριση… Όμως οι πολιτικοί κρίνονται κατά τα έργα και τις ημέρες τους, δεν συγκρίνονται, δεν είναι συνπρωθυπουργοί, ο ένας είναι εν ενεργεία πρωθυπουργός και ο άλλος εν δυνάμει, η σύγκριση είναι άδικη, άνιση και άλογη.

Κρίνοντας τον Πρωθυπουργό (αναμφισβήτητες οι καλές του προθέσεις αλλά δεν αρκούν) από διάφορες ενέργειες και αποφάσεις στην άσκηση των υψηλών καθηκόντων του, απεδείχθη δυστυχώς άσχετος με το αντικείμενό του, άβουλος, άτολμος και κυρίως εντελώς άπειρος και χωρίς προβλεπτικότητα απαραίτητη, καθώς πολιτική = προβλέπειν.

Παντελής έλλειψη πείρας, διότι δεν εργάσθηκε ποτέ σε κανέναν τομέα. Γνωστή άλλωστε η φράση του επίτιμου, που δεν τον χρησιμοποίησε ούτε για γραμματέα, οπότε πριν ανέλθει στο υψηλό υπούργημα θα είχε κάποιες απαραίτητες εμπειρίες γύρω από τη λειτουργία της Διοίκησης, τους τρόπους εργασίας και την… κούραση!

Σχετικά με την αξιολόγηση και την επιλογή των συνεργατών του, πανθομολογούμενη η παταγώδης αποτυχία του για πάρα πολλά άτομα. Δεν τόλμησε έγκαιρα να επιβάλει κυρώσεις ή να απομακρύνει ανίκανους (ψιλο)διεφθαρμένους και εκ προοιμίου αποτυχημένους.

Παράδειγμα ο υπουργός Στυλιανίδης, νομίζω και κουμπάρος του, ο οποίος τη βραδιά της δολοφονίας του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μαθητή, καίτοι υπουργός Παιδείας (και οι μαθητές είναι όλοι τους παιδιά του) γλεντοκόπαγε στα μπουζούκια και την άλλη μέρα χαριεντιζόταν σε ποδοσφαιρικό αγώνα.

Και ενώ ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε για την απρέπειά του και την παχυδερμία του να τον είχε απολύσει πριν γυρίσει στο σπίτι του, ούτε καν τον επέπληξε και, το χειρότερο, στον περιβόητο ανασχηματισμό τον ξαναέκανε υπουργό. Αλλά πώς να τον απολύσει αφού είχε πει τη μεγάλη ρήση: «Καραμανλής ή χάος», που μας θύμισε το ανάλογο και ιδιαίτερα εγκληματικό εκείνο του Θεοδωράκη για τον γέρο, «Καραμανλής ή τανκς», φροντίζοντας έτσι για την αποκατάστασή του με τη συμπαράσταση του Γκιζίκη και των περί αυτόν.

Έτσι με τη μεταχείριση αυτή ο… υπουργός του, επιλογή του για δεύτερη φορά (το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού) υποτροπίασε και διαβάζουμε στον Τύπο σε ημέρες κρίσης της οικονομίας μας: Για δύο διανυκτερεύσεις στη superior σουίτα του ξενοδοχείου:

4.600 ευρώ. Για λιμουζίνα για μετακινήσεις στη γαλλική πρωτεύουσα: 4.745 ευρώ. Για ταξίδι μέχρι το Λονδίνο: 4.067 ευρώ. Για ενοικίαση αίθουσας εντός του πολυτελούς ξενοδοχείου: 5.050 ευρώ. Σύνολο: 18.462 ευρώ.

Σ΄ αυτά προστέθηκε και το εισιτήριο πρώτης θέσης της κυρίας Στυλιανίδη, που πήγε στο Παρίσι μια μέρα πριν από τον σύζυγό της.

Ο ίδιος είπε ότι ήταν σε κρατική αποστολή… Ο Τσοχατζόπουλος πλήρωσε ο ίδιος τα έξοδά του.

Του Χριστόδουλου, η φιλική του οικογένεια. Του Στυλιανίδη όμως τα πλήρωσε το Δημόσιο, ο Έλληνας φορολογούμενος. Και σε μένα δεν απομένει παρά να αναφωνήσω τη Στυλιανίδεια ρήση ελαφρά παραποιημένη:

«Καραμανλής, το χάος».

Τον δε Στυλιανίδη να τον χαίρονται και να τον καμαρώνουν οι ψηφοφόροι του. Και συ Λαέ πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε, πλήρωνε τις σπατάλες και τις πολυτέλειες του κάθε Στυλιανίδη».