ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ

Όλα τα θέματα με τα οποία ασχολείται ο Μισέλ Φουκώ, και κυρίως η ανάλυση του λόγου που εκφέρεται στο περιθώριο των κοινωνιών και του τρόπου με τον οποίο οι κοινωνίες δημιουργούν συνθήκες αποκλεισμού και καταναγκασμού (αυτό που ο ίδιος ονομάζει σχέσεις κυριαρχίας), φροντίζει να έχουν παράλληλα ιστορική και θεωρητική στόχευση. Χάρη σε αυτή τη διπλή προοπτική, το έργο του επιβιώνει μοναδικά: μολονότι για δεκαετίες οι επικριτές του αγωνίζονται να αναδείξουν τα λάθη του, τα αρχεία που δεν είδε, τις λεπτομέρειες που ξέχασε, τις υποσημειώσεις που δεν έβαλε, εν τούτοις τα θεωρητικά σχήματα που υπέβαλαν οι εργασίες του Φουκώ αποτελούν ακόμα το κεντρικό παράδειγμα της διεπιστημονικής έρευνας στις σύγχρονες ανθρωπιστικές επιστήμες· σ΄ αυτές τουλάχιστον τις ανθρωπιστικές επιστήμες που έχουν αποφασίσει να αφουγκράζονται το παρόν κοιτώντας αποφασιστικά προς το μέλλον.