Φάγαμε … στο«Ρeccati di Gola»

Πρέπει να σταματήσω να βγαίνω έξω με λάθος ανθρώπους! Ανθρώπους που είναι ένα κεφάλι ψηλότεροι από μένα, του ιδίου φύλου και που έχουν παραμείνει στα 50 κιλά για το μεγαλύτερο διάστημα της ενήλικης ζωής τους. Αυτούς τους ίδιους ανθρώπους που μπορούν να ενδίδουν σε φαινομενικά ατελείωτες ποσότητες υδατανθράκων με καμία εμφανή επίπτωση στη σιλουέτα τους.

Με έναν τέτοιο άνθρωπο έκανα το λάθος να πάω για φαγητό πριν από μερικά βράδια, σε μια τρατορία την οποία επέλεξε και στην οποία δεν είχα ξαναπάει, στο κέντρο της Γλυφάδας: το «Ρeccati di Gola». Ήταν μια βραδιά φορτωμένη από υδατάνθρακες με ανάμεικτες κριτικές και ένα επιδόρπιο για φινάλε που με έκανε να φοβάμαι να ανεβώ στη ζυγαριά την επόμενη ημέρα.

Το «Ρeccati di Gola» είναι μια μικρή, μοντέρνα τρατορία που τη λειτουργούν οι κόρες του αείμνηστου (και διάσημου) Vincenzo. Ο χώρος είναι λιτός και αεράτος, απλά διακοσμημένος και με γούστο, και μέχρι τώρα σεβόμενος τους νόμους. Καθήσαμε στον χώρο για τους μη καπνίζοντες! Ήταν τέλεια.

Το μενού εδώ είναι βασικά αγαπημένα ιταλικά πιάτα, από πίτσες μέχρι ζυμαρικά και ριζότο, καθώς και κάποιες νέες αφίξεις με ιταλικό διαβατήριο. Αρχίσαμε με μια χορταστική, κλασική σαλάτα με ρόκα, μαρούλι, καρύδια, πράσινο μήλο και παρμεζάνα και ήταν ευχάριστη έκπληξη για μένα το ότι δεν είχε τίποτα γλυκό στο ντρέσινγκ. Πολύ συχνά το μπαλσάμικο μοιάζει με σιρόπι σαν πετιμέζι. Αυτό ήταν πιο απλό και καλό. Τα involtini di melitzane (γεμιστές, τυλιχτές φέτες μελιτζάνας) είναι άλλο κλασικό πιάτο. Εδώ είναι ρουστίκ, ένα πλήρες πιάτο, με όχι τόσο αριστοτεχνική παρουσίαση αλλά και νόστιμο. Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα antipasti ανήκαν στην κατηγορία του carpaccio, salumi, και ψωμιού (focaccia κ.λπ.).

Το άμυλο έφτασε πρώτο σε μορφή πίτσας και επιλέξαμε μια κλασική, την απλή μαργαρίτα με φρέσκια βουβαλίσια μοτσαρέλα. Η ζύμη ήταν πολύ καλή, η πίτσα ελαφριά παρά το λίπος που έσταζε από τη λειωμένη μοτσαρέλα και οι ντομάτες φρέσκες, μικρές και γλυκές. Η συνδαιτυμόνας μου έφαγε πολύ περισσότερο απ΄ όσο θα έπρεπε! Το επόμενο πιάτο δεν ήταν τόσο επιτυχημένο: παραγγείλαμε το μαύρο ριζότο με μελάνι σουπιάς με ραντίτσιο και γαρίδες. Ήταν τόσο αλμυρό, που δεν μπορούσα να φάω πάνω από μια πιρουνιά και τόσο μαύρο που ήταν λίγο τρομακτικό. Υπήρχε πάρα πολύ μελάνι. Περίμενα να δω το ραντίτσιο μπρεζέ ή σοταρισμένο, που θα έδινε μια ωραία πικρή αντίθεση στο ρύζι, αλλά ήταν ωμό και ψιλοκομμένο, που σημαίνει ότι χάθηκε στο μαύρο βουνό από το ρύζι Αrborio. Οι παπαρδέλες με λουκάνικο, μανιτάρια και κρέμα της φίλης μου ήταν πολύ πιο νόστιμες. Το λουκάνικο ήταν πολύ καλό και η σάλτσα με κρέμα ελαφριά.

Μετά ακολούθησε το επιδόρπιο. Ζύγιζε περίπου όσο ένα μικρό παιδί και είχε και περίπου το ίδιο μέγεθος! Ένα jumbo calzone γεμιστό με Νutella και πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Ντρέπομαι να πω ότι το τελειώσαμε, αλλά το φάγαμε όλο, παρά τις απίστευτες τύψεις μας. Αλλά μετά, τα πήγα όλα κάτω με την τελευταία μου γουλιά από Ρrosecco, το οποίο επιλέξαμε αντί για μη αφρώδες κρασί.

«Ρeccati di Gola»:Κύπρου 50,Γλυφάδα. Τηλ.

210-8981.511

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 30- 45 ευρώ το άτομο

Σέρβις

Φιλικό και ικανό

Ατμόσφαιρα

Απλή, μοντέρνα, άνετη τρατορία

Κουζίνα

Viva Ιtalia!

Λίστα κρασιών

Ικανοποιητική