«Δώστε τη βόλτα στο κοινό»

Μια ομάδα αρχιτεκτόνων ανακαλύπτει ένα μονοπάτι «άγνωστων» εμπειριών αποκλεισμένο από δημόσιες ιδιοκτησίες και ζητά την απόδοσή του στο κοινό
«Ζούμε σε μια πόλη με στενά πεζοδρόμια και ελάχιστους ελεύθερους χώρους με πράσινο. Αν είχαμε στη διάθεσή μας περισσότερους δημόσιους χώρους, τότε η εμπειρία της ζωής στην πόλη θα ήταν πιο πλούσια σε παραστάσεις και γεγονότα». Αυτό υποστηρίζει η ομάδα Αστικό Κενό με τη δράση της στο οικοδομικό τετράγωνο του Ωδείου Αθηνών/ Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης ΤέχνηςΒυζαντινού και Πολεμικού Μουσείου, σε ένα μονοπάτι- βόλτα ανάμεσα στους αποκλεισμένους δημόσιους χώρους που συμβολικά ζητούν να αποδοθεί στο κοινό για να γνωρίσει «άγνωστες» εμπειρίες από τις οποίες είναι αποκλεισμένο.

Η βόλτα αρχίζει από τον κήπο του Ωδείου Αθηνών, όπου αυτή την εποχή εκτίθενται τα έργα της έκθεσης «Διευρυμένες Οικολογίες», συνεχίζει μέσα από το αλσύλλιο στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου Ρηγίλλης, περνάει ξυστά από το περιφραγμένο οικόπεδο των ανασκαφών του Λυκείου του Αριστοτέλη, διασχίζει τον κήπο του Βυζαντινού Μουσείου μέσα από τα χαμηλά δέντρα και τους θάμνους, το υδραγωγείο και το υπαίθριο θέατρο και καταλήγει στην οδό Ριζάρη, στη φυτεμένη με γκαζόν περιοχή του Polis Ρark- διαδρομή που δεν είναι εφικτή για το κοινό επειδή υπάρχουν περιφραγμένα σημεία.

«Οι ελάχιστοι δημόσιοι χώροι της Αθήνας δεν μας ανήκουν. Υπάρχει το παράδοξο του κατακερματισμένου χώρου. Πολλές ιδιοκτησίες με λειτουργίες δημόσιου χαρακτήρα και ανεξάρτητες μεταξύ τους περιορίζουν τον δημόσιο χώρο και τον λειτουργούν ως ιδιωτική αυλή», λέει ο αρχιτέκτονας Νίκος Καζέρος, μέλος της ομάδας Αστικό Κενό που από το 1998 ασχολείται με θέματα που αφορούν τον δημόσιο χώρο.

«Το βλέπουμε να συμβαίνει στο οικοδομικό τετράγωνο Βασιλίσσης Σοφίας, Ριζάρη, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Ρηγίλλης, με τα κτίρια του Βυζαντινού και του Πολεμικού Μουσείου, του Ωδείου Αθηνών. Στο ίδιο οικόπεδο, ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη για να δέχεται επισκέπτες, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου έχει περιφράξει τον κήπο του, τελευταία προστέθηκε και ο σταθμός αυτοκινήτων Polis Ρark. Πρόκειται λοιπόν για μια παράθεση ανεξάρτητων δημόσιων χώρων, σε επαφή, όπου η ελεύθερη πρόσβαση και κίνηση περιορίζονται μέσα στην κάθε εδαφική επικράτεια».

Το Μονοπάτι είναι μια συμβολική πράξη που έγινε την περασμένη Τρίτη. Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, παρουσιάζει κομμάτια που δεν μπορούμε να απολαύσουμε στην καθημερινότητά μας. «Εξετάζουμε τα θέματα του δημόσιου χώρου για να βρούμε έναν νέο συλλογικό τρόπο ζωής», λέει η αρχιτέκτονας Ελένη Τζιρτζιλάκη.

ΙΝFΟ

Η δράση στο Μονοπάτι με κοινό θα επαναληφθεί την 1η Οκτωβρίου.

Για την ιστορία

1959. Ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος οραματίζεται στον χώρο το Πνευματικό Κέντρο Αθηνών, από το οποίο υλοποιήθηκε το 1976 μόνο το Ωδείο Αθηνών.

1992. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Ιδρύματος Γουλανδρή συζητείται να ανεγερθεί στο οικόπεδο της Ριζάρη (τελικά θα στεγαστεί στο Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού).

2005. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος συζητά την ανέγερση Συνοδικού Μεγάρου στο Άλσος Ριζάρη, προκαλώντας αντιδράσεις.

2006. Το ΥΠΕΧΩΔΕ σταματά ανέγερση αναψυκτηρίου πάνω από το Ρolis Ρark.