ΤΟ ΤΕΡΑΤΑΚΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Όταν είσαι άνεργος, ή κοιμάσαι και ξυπνάς με τον φόβο της ανεργίας, ελάχιστα σε ενδιαφέρει αν το ποσοστό της είναι 8 ή 10%. Όταν χρωστάς και δεν έχεις να πληρώσεις, δεν ενδιαφέρεσαι ποσώς για την άνοδο ή την πτώση των επιτοκίων και τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όταν όμως αισθάνεσαι ότι ζεις απαξιωμένος, σε μια κοινωνία που έχει ταυτίσει την υπαρξιακή αξιοπρέπεια με την οικονομική άνεση, κι έρθει ο άλλος και σου δείξει τον επίσης εξαθλιωμένο και απαξιωμένο λαθρομετανάστη λέγοντάς σου πως αυτός φταίει γιατί καταλαμβάνει τον ζωτικό σου χώρο, τότε το τερατάκι σκάει μύτη μέσα σου. Αν μάλιστα προσθέσει πως εσύ μπορεί μεν να είσαι φτωχός και η αρχή του μήνα σου να είναι εξίσου δύσβατη με το τέλος του, όμως εσύ γεννήθηκες με την περικεφαλαία του Μεγάλου Αλεξάνδρου την οποία έχεις την υποχρέωση να υπερασπιστείς, τότε πάνε περίπατο και η λογική, και τα δημοκρατικά σου αντανακλαστικά. Κι άσε τους κεντροδεξιούς και τους κεντροαριστερούς να τσακώνονται για τα ποσοστά, τα επιτόκια και την αλιεία της ρέγκας στη Βαλτική.

Εμείς εδώ δεν έχουμε μόνον τον ευρωπαϊστή Γιάννη Μανώλη, έχουμε και το άλλο μεγάλο ευρωπαϊκό πρόβλημα που τείνει να προκαλέσει η διαμάχη Αλαβάνου και Τσίπρα. Έχουμε και το προνόμιο να ανακαλύπτουμε την Αμερική σε κάθε μας βήμα. «Το βλέμμα του ελέφαντα που τα βλέπει όλα πρωτόγνωρα», όπως έλεγε κι ο Καζαντζάκης. Κι έπρεπε να ανέβει ο ΛΑΟΣ εκεί που ανέβηκε στα ποσοστά για να ανακαλύψουμε πως η Ελλάδα έχει πρόβλημα με τους μετανάστες, πως πρέπει επιτέλους να δοθεί η άδεια να λειτουργήσει τέμενος στο «ιερό», πλην όμως τίγκα στο αυθαίρετο, χώμα της Αττικής και κάποιοι να ασχοληθούν μαζί τους.