«Ό,τι είναι δεν φαίνεται…»

ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΟΥ- ΟΙ ΠΕΡΙΦΗΜΟΙ
«ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ- ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ
ΦΕΤΟΣ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΕΙ
ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
ΚΑΒΑΛΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΗΛΩΝΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ
ΚΑΙΡΟ ΕΝΑΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ 14ουΑΙ. ΣΤΟ ΠΥΘΙΟ,
ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ
ΤΟΥ ΤΣΙΩΛΗ, Ο ΑΡΓΥΡΗΣ ΜΠΑΚΙΡΤΖΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΗ ΦΩΝΗ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ ΠΕΡΦΟΡΜΕΡ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ ΕΝΑ ΙΔΙΩΜΑ ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Η πρωινή ερωτική συνεύρεση, και γιατί μετά έχεις τη μέρα σου ελεύθερη.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Το ξυπνητήρι, εκτός αν προλάβει η ουροδόχος κύστις.

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Πρόσφατα, σε νευρικά γέλια, μάλλον από απελπισία.

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

Θα απαντήσω με έναν στίχο του Ταγκόρ: «Πλανήθηκα ακολουθώντας φωνές που με μάγεψαν, μα πουθενά δε με οδήγησαν».

Το βασικό ελάττωμά σας;
Η «αβάσταχτη ελαφρότητα τού είναι» μου. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

Σε όλα όσα δεν έχουν σχέση με κάποια υστεροβουλία.

Η τελευταία φορά που κλάψατε;
Πρόσφατα, όταν ξέσπασα στα νευρικά γέλια που προανέφερα.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Με τον σεΐχη Μπεντρεντίν. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Ο αναρριχητής- τεχνίτης Θεόφιλος Χατζησυρλής, ο σιδεράς Σταύρος Εμμανουηλίδης, ο γερανίστας Αντώνης Χατζόπουλος, ο μηχανικός Θόδωρος Μουριάδης, ο αρχιτέκτονας Παντελής Ξύδας και ο πολυμήχανος Δημήτρης Κορρές, γιατί πάντα είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν το ακατόρθωτο.

Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Στο Νοβοσιμπίρσκ της Σιβηρίας. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Φίλιπ Ντικ, Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Την εχεμύθεια. … και σε μια γυναίκα;
Την ίδια. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Μάρκος Βαμβακάρης. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

Δεν θυμάμαι να το κάνω. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Ο Μετρ και η Μαργαρίτα του Μπουλγκάκοφ Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Ο Γιάννης Κόττης την άνοιξη, ο Χρήστος Κεχαγιόγλου το καλοκαίρι, ο Χρήστος Μποκόρος το φθινόπωρο και ο Γιάννης Αδαμάκης τον χειμώνα.

Το αγαπημένο σας χρώμα;

Το βυσσινί. Ποια θεωρείτε ώς τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

Ως αρχιτέκτονας, την κήρυξη της παλιάς πόλης της Ξάνθης ως διατηρητέας. Ως μουσικός, το ότι έπεισα τον Γιώργο Κατσαρό να έρθει για να τραγουδήσει μαζί μας στη Θεσσαλονίκη.

Το αγαπημένο σας ποτό;
Τσίπουρο με γλυκάνισο, τόσο ώστε να μην είσαι σίγουρος ότι υπάρχει. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Για ό,τι δεν έκανα από φόβο και ατολμία.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;

«Τη δημοσίως δηλωμένη ηθική αγανάκτηση, τη στάνταρ στρατηγική που- κατά τον Μ.Μ. Λούαν- βοηθάει τους ηλίθιους να φορούν τον μανδύα της αξιοπρέπειας».

Όταν δεν γράφετε,ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Να κολυμπώ, να ασχολούμαι με τον λαχανόκηπό μου και να μαζεύω γυαλάκια που έχει λειάνει η θάλασσα Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Ότι θα μείνω ανυπεράσπιστος, στο «έλεος» της γυναίκας μου, όταν οι δυο γιοι μας φύγουν απ΄ το σπίτι. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Όταν ο άλλος είναι αγαπημένο πρόσωπο και ξέρω ότι δεν θέλει να ακούσει τη σχετική μου αλήθεια.

Ποιο είναι το μότο σας;
«Ό,τι είναι, δεν φαίνεται/ ό,τι φαίνεται δεν είναι» (Ταό)

Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Οπωσδήποτε σε προχωρημένη ηλικία, κάπως σαν τον Χιου Γκρίφιθ στο “Τι;” του Πολάνσκι, που αφήνει τον κόσμο με ένα στεναγμό ευτυχίας όταν η Σίντνεϊ Ρομ, ανταποκρινόμενη με πλήρη αθωότητα στο νοηματικό αίτημά του, του αποκαλύπτεται, εκ των άνω. Μου έρχονται συνειρμικά οι τελευταίοι στίχοι του τραγουδιού μας “Στην τσουλήθρα”: “Κι όπως πέφτεις όλο γέλια/ με τα πόδια ανοιχτά / με φιλιά σε χαιρετάνε/ νέοι, γέροι και παιδιά”.

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

Το όνομά του. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

Σύγχυσης- όπως σχεδόν πάντα.

Ποια είναι η ταινία που σας σημάδεψε:

Διαφήμιση