ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Αγάπη, έρωτας, φιλία μνήμη, πόθος, προδοσία, συγχώρεση είναι μερικές από τις λέξεις που θα συναντήσουμε στο νέο μυθιστόρημα του Καλλιφατίδη κι όλα αυτά τοποθετημένα στη ροή μιας ζωής που- στις περισσότερες περιπτώσεις- έχει ποτιστεί από τη νοσταλγία για μια χαμένη πατρίδα. Αλλά ακόμη και η λέξη «εξορία» εξετάζεται με άλλο μάτι σε ετούτο το μυθιστόρημα. «Εξορία δεν είναι να ζεις κάπου αλλού, αλλά χωρισμένος από το γένος των ανθρώπων», του λέει η Φάμπια μερικές σειρές πριν από την τελική της φράση στο φινάλε της ιστορίας. «Η πραγματική εξορία είναι να ζεις χωρίς αγάπη»- κι αυτή είναι η τελευταία της φράση. Αγάπη.