Φαινόμενα

Αποχή στα μεσημεριανάδικα
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Πατείς με πατώ σε στο «σαλονάκι» της αποχής: τηλεαστέρες, εκπομπούχοι, πολιτικοί να της υποβάλουν τα σέβη τους
Πάθιασε τα πάνελα η αποχή. Υποτίθεται ότι ήταν πολιτική στάση. Έγινε κιόλας επικοινωνιακό κελεπούρι. Οι ερμηνείες της σημασίας και της «σύστασης» εκείνων που την επέλεξαν ως στάση, αναλόγως με την κομματική τοποθέτηση του καθενός ή αναλόγως με τους στόχους τηλεθέασης. Είδαμε να πέφτει πάνω της το τηλεοπτικό βλέμμα, γλαρό από τη λιγούρα που προξενεί στους κυνηγούς τηλεθέασης μια «άγνωστη μάζα» εν δυνάμει κοινού, που θα μπορούσαν να προσεταιριστούν. Έτοιμοι να χαϊδέψουν, να κανακέψουν, να κλείσουν το μάτι όλο νόημα «κι εμείς της αποχής είμαστε». Επειδή μάλιστα, προσδόθηκαν χαρακτηριστικά διαμαρτυρίας, η τηλεόραση της καταγγελίας άλλο που δεν ήθελε. Έσπευσαν όλοι εκείνοι που δεν χάνουν ευκαιρία να «αφουγκραστούν» τον λαό και να «τον εκφράσουν» πριν εκείνος προλάβει καν να εκφραστεί. Πολιτικοί ορισμένοι, άλλοι παρουσιαστές, εκπομπούχοι παντός είδους ή τηλεσχολιαστές, δεν έχει σημασία, απλώς ελίχθηκαν ταυτοχρόνως προκειμένου να «υιοθετήσουν» τους «αδέσποτους». Και μπορεί να φώναζε ο Λάκης Λαζόπουλος από το «Τσαντίρι» του προς τους απέχοντες, «προσέξτε να μη σας υιοθετήσει κανείς». Αλλά αυτό είχε ήδη γίνει, αφού ρεπορτάζ δρόμου, από εκείνα που υπηρετούν την τηλεόραση που εκτονώνει τον λαϊκό θυμό, την τηλεόραση του λαϊκισμού, προβάλλονταν και από το «Τσαντίρι» δίνοντας τη δική τους εικόνα της αποχής. Το «Τσαντίρι» την είχε υιοθετήσει ήδη.

Ως εκ τούτου, αποδείχθηκε το νέο hot επικοινωνιακό «γκάτζετ». Όλοι το θέλουν και όλοι σκοτώνονται να αποδείξουν ότι το κατέχουν. Για τους Νεοδημοκράτες των πάνελων η αποχή κατά πλειοψηφία αφορά ψηφοφόρους τους που δυσαρεστήθηκαν. Ιδανική ευκαιρία επομένως να προβληθεί ως άλλοθι για εσωκομματικές εκκαθαρίσεις. Εδώ δεν βλέπουν την ώρα να κάνουν σημαία της εσωκάθαρσης την αποχή. Τα κόμματα της Αριστεράς έχουν μάλλον μπερδευτεί, καθώς δεν τα βολεύει να χρεωθούν την αποχή, γιατί οι ηγεσίες θα τεθούν σε αμφισβήτηση ή τέλος πάντων θα πρέπει να λογοδοτήσουν για τις επιλογές τους. Γι΄ αυτούς δεν είναι επικοινωνιακή ευκαιρία, αλλά «καυτή πατάτα» που δεν επιθυμούν να αγγίξουν.

Και εκεί που κοντεύαμε να λησμονήσουμε την πολιτική από την πολλή επικοινωνία και το πώς θα αξιοποιηθεί η αποχή, από άλλους προκειμένου να κερδίσουν ψηφοφόρους και από άλλους για την τηλεθέαση, έκανε παρέμβαση ο Λεωνίδας Κύρκος για να θυμίσει τι σημαίνει πολιτική σκέψη και ουσιαστικός πολιτικός λόγος: με τις επιλογές του ο ΣΥΡΙΖΑ, είπε, κατάφερε να σημειώσει χαμηλά ποσοστά, που όχι απλώς διαψεύδουν τις προσδοκίες των ψηφοφόρων του, αλλά ανοίγουν τον δρόμο για μια συνεργασία της Ν.Δ. με τον ΛΑΟΣ. Γιατί είναι προφανές ότι η ένωση των ποσοστών δίνει την αυτοδυναμία ενός δεξιού και ακροδεξιού μπλοκ, απέναντι στο οποίο οι δυνάμεις της Αριστεράς εμφανίστηκαν αδύναμες.


Επικοινωνιακή αξιοποίηση

Την επομένη το πρωί ο Αυτιάς οργάνωνε τις συνεργασίες Καραμανλή (κάποιος του ΄πε ότι γράφουν την εκπομπή του για τον Πρωθυπουργό και το πίστεψε ότι τον βλέπει). Του εξηγούσε τις επιλογές, λες και αυτό είναι το αποκλειστικό «μήνυμα» των εκλογών. Και φαίνεται εν τέλει πως αυτό είναι. Ως εκ τούτου, η επικοινωνιακή αξιοποίηση της αποχής έχει ήδη αρχίσει.

Με τη σφραγίδα της τηλεόρασης και η ερμηνεία της αποχής. Άλλωστε, η τηλεόραση προσφέρει την απενοχοποίηση όλων εκείνων που δεν πήγαν στις κάλπες. Έχει τους λόγους της. Την τηλεθέαση. Ως εκ τούτου, η αποχή από πολιτικό μέγεθος γίνεται τηλεοπτικό. Εμφανίζεται σαν μια μάζα ανθρώπων, απολύτως ομοιόμορφη, όπως θεωρεί η τηλεόραση το κοινό της. Κανένα ιδεολογικοπολιτικό χαρακτηριστικό. Αρκεί ένα προσωπικό. Είναι όλοι θυμωμένοι. Αυτό κάνει καλή τηλεόραση όμως, όχι πολιτική.