Μήτε ο ασύδοτος καπιταλισμός, μήτε ο μαρξισμός

Πολλά σημειώματα είναι κείμενα πολιτικού στοχασμού, που, αντλώντας το ερέθισμά τους ή έχοντας στο στόχαστρό τους την εντόπια ή διεθνή πολιτική κατάσταση, απαρτίζουν την εικόνα ενός διανοουμένου ο οποίος, αν και απείχε συνειδητά από κάθε ενεργό πολιτική συμμετοχή, διέθετε ευαίσθητη πολιτική σκέψη. Έτσι εκφράζεται κατ΄ επανάληψη η οξεία κριτική του στα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού και στους εντόπιους υποστηρικτές τους, ενώ επίσης καταγγέλλεται η σύμπραξη καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών με το καθεστώς της δικτατορίας του ΄67 (221), επικρίνεται σφόδρα το ήθος κι η διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (485 και 847), επικροτείται η ανάληψη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ από τον Κώστα Σημίτη (999). Στα όψιμα χρόνια της ζωής του ο πολιτικός στοχασμός του Λορεντζάτου καταλήγει στη διαλεκτική υπέρβαση του ιδεολογικού διπολισμού που βλέπει να χαρακτηρίζει την παγκόσμια πολιτική σκηνή: «Μήτε ο ασύδοτος καπιταλισμός, με τον οποίο πορεύονται οι περισσότερες δημοκρατίες, μήτε ο μαρξισμός, με τον οποίο πορεύονται τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, θα μπορέσουν να λύσουν τα κοινωνικά προβλήματα (βάζω μέσα και το κρισιμότερο από όλα, το οικολογικό, που έγινε και αυτό κοινωνικό πρόβλημα). Οι δυο αυτές ακρότητες θα πρέπει να δώσουν τα χέρια κάπου στη μέση, αν είναι να βρει, κάποια μέρα, ο κόσμος ένα modus vivendi περισσότερο υποφερτό» (1.101).