Το καθήκον του εκπαιδευτικού

Η κ. Αλεξάνδρα Καλέμη, φιλόλογος, καθηγήτρια στο 1ο Λύκειο Πετρούπολης, γράφει για τη δράση των μαθητών στον ελεύθερο χρόνο τους:

«Από το 1984 υπηρετώ σε σχολεία του Δυτικού Πειραιά και της Δυτικής Αθήνας και όλα αυτά τα χρόνια, με συναδέλφους μου απ΄ όλα τα σχολεία από όπου πέρασα, κοπιάζουμε μέσα στην τάξη και στον εκτός εργασίας μας χρόνο να συμβάλουμε στην αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των παιδιών μας. Να οργανώνουμε εκδηλώσεις ώστε να διοχετεύονται δημιουργικά οι ανησυχίες και τα ταλέντα τους, να πηγαίνουμε στο θέατρο ώστε να αναπτυχθεί ο προβληματισμός τους, η αισθητική τους και να γίνουν απαιτητικοί διεκδικώντας αυτό που δικαιούνται.

Θα περίμενε κανείς από μια προοδευτική εφημερίδα (π.χ.”Ριζοσπάστης” από την Αριστερά) αυτούς τους εκπαιδευτικούς όχι μόνο να τους στηρίζει αλλά και να τους ενθαρρύνει στις πρωτοβουλίες που παίρνουν. Αντ΄ αυτού συναντούμε τη λοιδορία και τη συκοφάντηση.

Προσωπικά αισθάνομαι σαν να γίνεται προσπάθεια για αναβίωσηστην Ελλάδα του 21ου αιώνα- του κλίματος που καταγγέλλει ο Μπρεχτ στο έργο του “Τρόμος και αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ΄ και ιδιαίτερα στον “Σπιούνο”- που ανθολογείται στα λογοτεχνικά κείμενα της Γ΄ Λυκείου – σε βαθμό ανάλογο με το κυνήγι μαγισσών κατά τον Μεσαίωνα…

Ως εκπαιδευτικός και πολίτης, απαντώ ότι δεν θα πάρω τίποτε από την ιδεολογική τρομοκρατία που υφίσταμαι.

Είναι κοινός τόπος ότι για κάθε έργο τέχνης, από τη στιγμή που “φεύγει” από τον δημιουργό του, κριτής είναι το κοινό.

Την ίδια στάση τηρώ και θα εξακολουθήσω να τηρώ δραστηριοποιούμενη ως εκπαιδευτικός στη Δημόσια Εκπαίδευση, όπως γινόταν μέχρι σήμερα μέσα από τη δημοκρατική εκπαιδευτική μου πορεία. Γιατί με ενδιαφέρει η πρόοδος της νεολαίας και του λαού στην πάντα υποβαθμισμένη- οικονομικά, περιβαλλοντικά, πολιτιστικά- Δυτική Αθήνα στην οποία μεγάλωσα και ζω…

Προς επίρρωσιν των παραπάνω, όποιος έχει περιέργεια μπορεί να διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν το φετινό μας ταξίδι στο Θέατρο Πέτρας στις 30 Ιουνίου και ώρα 9 το βράδυ».