ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Οι καταρράκτες του Δημοσάρη
Το νερό που κατεβαίνει από τη Βαυκερή κάνει πολλή φασαρία και σας οδηγεί σε ένα από τα ομορφότερα και πιο γνωστά αξιοθέατα του νησιού. Μέσα από το Νυδρί φθάνετε στο μικρό καφενεδάκι, στην αρχή της πεζοπορίας σας για το φαράγγι του Δημοσάρη.

Παίρνετε το σύντομο μονοπάτι πλάι στο ποτάμι. Έπειτα από 250 μέτρα, περνάτε μέσα από τη σπηλιά και το στενό άνοιγμα, ή μέσα από το νερό τους ανοιξιάτικους μήνες, για να βρεθείτε στον πρώτο καταρράκτη με την κολυμπήθρα. Ανεβαίνετε έπειτα τα σκαλοπάτια και μέσα από γλιστερά βράχια φθάνετε στον δεύτερο μεγάλο καταρράκτη Ο φάρος του Λευκάτα
Μέσα σε καταπράσινο τοπίο προσπερνάτε τη διασταύρωση για Πόρτο Κατσίκι και 10 χλμ. μετά βρίσκετε δεξιά την πινακίδα προς τον Ναό του Απόλλωνα. Οδηγείτε στον καινούργιο ασφαλτόδρομο προς το νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, το ακρωτήρι του Λευκάτα, τα «Λευκάς άκρα», όπου ο Όμηρος τοποθετεί τις πύλες του Κάτω Κόσμου. Άξαφνα το τοπίο γίνεται άγριο με απόκρημνους βράχους. Ο άνεμος λυσσομανά. Ο ουρανός βάφει πορφυρένιο τον γκρεμό. Το μαγευτικό καταφύγιο γίνεται το χαμένο ειδύλλιο της Σαπφούς που γκρεμίστηκε στη θάλασσα όταν ο Φάωνας αρνήθηκε τον έρωτά της. Στο τέλος αυτής της διαδρομής (4 χλμ) βρίσκεται ο φάρος.

Η Μονή Ασωμάτων
Πελώρια κυπαρίσσια, κισσοί, καμουφλάρουν τους πέτρινους τοίχους και ένας ολόκληρος μοναστηριακός οικισμός, από την περίοδο των Ενετών, αποκαλύπτεται μπροστά σας. Η Μονή Ασωμάτων, έξω από τη Βαυκερή, υπολογίζεται ότι ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Αξίζει να επισκεφτείτε τα ερείπια των εγκαταστάσεων του μοναστηριού, τα κελιά, το ελαιοτριβείο και τους στάβλους που μαρτυρούν την παλιά αίγλη. Θα φθάσετε από την είσοδο της Βαυκερής, έπειτα από 1,3 χλμ. στενού ασφάλτινου δρόμου που όλο φτιάχνεται και όλο χαλασμένος είναι.

Το Φαράγγι της Μέλισσας
Ένας ζωντανός, άλλοτε ζωογόνος κόσμος με τα νερά των χειμάρρων έδινε κίνηση σε δεκάδες νερόμυλους δημιουργώντας ένα πλούσιο φυσικό βασίλειο. Ερχόμενοι από την πόλη της Λευκάδας προς Σφακιώτες, λίγο πριν από τα Λαζαράτα, θα ακολουθήσετε την πράσινη πινακίδα. Θα στρίψετε δεξιά και 1 χλμ. μετά πάλι δεξιά στον βατό χωματόδρομο. Εδώ ξεκινά το μονοπάτι-χωμάτινος δρόμος που 500 μ. μετά οδηγεί στην πηγή Σπηλιάς. Τους νερόμυλους (6 βρίσκονται σήμερα σε λειτουργία) θα τους συναντήσετε 700 μ. μετά και έπειτα ο δρόμος σταματά και αρχίζει το πλακόστρωτο μονοπάτι με δύο αντίθετες κατευθύνσεις. Το ένα οδηγεί προς την Απεταστή και το άλλο προς το Κακό Λαγκάδι. Τα μονοπάτια είναι σηματοδοτημένα, εύκολα και η διαδρομή διαρκεί 2 με 3 τρεις ώρες με επιστροφή.

Τα χωριά των Σφακιωτών
Η περιήγηση στα χωριά των Σφακιωτών θα σας δώσει μια αλλιώτικη γεύση, αυτή που έδωσαν τον 16ο αιώνα όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή νέοι κάτοικοι από τα Σφακιά. Από το ομώνυμο χωριό του δήμου θα πάτε απέναντι για Σπανοχώρι με τη δημοτική βιβλιοθήκη, θα συνεχίσετε για Λαζαράτα με τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, δίπλα στην πηγή Βραχάς. Θα συνεχίσετε για Πινακοχώρι, μετά στα αραιοκατοικημένα Ασπρογερακάτα όπου αξίζει να καθήσετε στο καφενείο κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, δίπλα στο πηγάδι του Φρυά. Στη συνέχεια θα πάτε για τον Κάβαλο, χωριό γεμάτο αρχοντικά με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το λαογραφικό μουσείο. Από τον Κάβαλο θα πάτε οπωσδήποτε στο παραδοσιακό χωριό του Δρυμώνα, σε ένα σχεδόν ανέπαφο από τον τουρισμό χωριό. Όπου και αν σταθμεύσετε, δοκιμάστε οπωσδήποτε στις ταβέρνες της περιοχής ό,τι κρέας θέλετε.

Η Καρυά
Το κεφαλοχώρι του νησιού φαντάζει να αφήνεται παρά να αντιστέκεται στον χρόνο. Στην ψυχή της ενδοχώρας δεν θα μπορούσε να λείπει κάποιο κομμάτι λαϊκής τέχνης, το περίφημο καρσάνικο κέντημα. Οι γυναίκες της Καρυάς συνεχίζουν την τέχνη και αξίζει να επισκεφτείτε στο χωριό το Λαογραφικό Μουσείο. Στις 11 Αυγούστου, στο πανηγύρι του Αγίου Σπυρίδωνα, τα πατροπαράδοτα έθιμα ζωντανεύουν με τον λευκαδίτικο γάμο. Τις υπόλοιπες μέρες επιβάλλεται το μεσημεριανό φαγητό σε κάποια από τις ταβέρνες της δροσερής πλατείας με τους υπεραιωνόβιους πλατάνους.

Κρασί το λευκαδίτικο
Το κρασί το λευκαδίτικο, υμνημένο στα έργα αρχαίων συγγραφέων, φημίζεται μέχρι σήμερα με αμέτρητες ποικιλίες. Η πιο σπάνια και ξακουστή είναι το σκούρο κόκκινο « Βερτζαμί » ή barzamino, που έφεραν μαζί τους οι Βενετσάνοι το 1684. Τα επίσημα κρασοχώρια είναι η Καρυά και η Εγκλουβή, αλλά το νησί είναι γεμάτο αμπέλια και δεκάδες οινοποιεία περιμένουν να δοκιμάσετε από τις ποικιλίες τους. Ανάμεσά τους η «Λευκαδίτικη Γη» του Δημήτρη Ρομποτή (στον επαρχιακό δρόμο ΝυδρίΒασιλική, 8 χλμ. μετά το Νυδρί www. lefkaditikigi.gr), το οινοποιείο των Σολδάτου-Αργυρού «Πλαγιές Λευκάδας», η Οινοποιία Λευκάδας του Αλέξη Λογοθέτη, το «Σύφλογο» της Μαρίας Παπανικολοπούλου κ.ά.

Τα Σύβοτα
Όλα συνυπάρχουν στον παραδοσιακό οικισμό, στα νότια του νησιού, στο γαλήνιο φιορδ με τους κατάφυτους λόφους. Ταβερνάκια στην παραλία, ψαράδες ξεμπλέκουν τα δίχτυα τους και ιστιοπλοϊκά βγαίνουν στα ανοιχτά. Οι βίλες που ξεφυτρώνουν στις πευκόφυτες πλαγιές αλλάζουν λίγο τις ισορροπίες.