Θρίαμβος της διαφορετικότητας

Πολλές φορές σε μια συλλογή διηγημάτων αρκεί μία και μόνον ιστορία για να δικαιωθεί. Στο Βιβλίο του Άλλου οι μισές τουλάχιστον ιστορίες είναι καλές, ενώ όλες μαζί δημιουργούν μια ενδιαφέρουσα ανθρωπολογική τοιχογραφία. Οι χαρακτήρες προέρχονται από κάθε κοινωνικό υπόστρωμα, είναι μοναδικοί και ιδιότυποι, ο θρίαμβος της διαφορετικότητας αποτελεί και το επίτευγμα της συλλογής, καθώς απομένει έντονη η αίσθηση της μοναδικότητας του κάθε ανθρώπου, μέσα από ένα όνομα, από έναν βαρύγδουπο τίτλο ή και μέσω της αποδοχής τους από τους άλλους. Η επαναφορά του «ονόματος» ως καθορισμού της ταυτότητας, καταγράφει και τη λογοτεχνική επαναδιαπραγμάτευση της παραδοσιακής μυθοπλασίας με μια πιο φρέσκια ματιά, συνδεμένη ταυτόχρονα με άλλους εκφραστικούς τρόπους και πρωτίστως με τον κινηματογράφο. Οι λογοτεχνικές διακηρύξεις που θέσπισαν ο Χένρι Τζέιμς, ο Ε.Μ. Φόρστερ και ο Άντον Τσέχωφ επανέρχονται: χωρίς ήρωα, χωρίς χαρακτήρα δεν επιβιώνει η αφηγηματική τέχνη στα πλαίσια της ρεαλιστικής γραφής.

Το Βιβλίο του Άλλου μας βάζει σε τέτοιες σκέψεις χωρίς να είναι από μόνο του Βίβλος ή Κανόνας, ενώ λειτουργεί και ως ενδεικτικός χάρτης των λογοτεχνικών διαφοροποιήσεων ανάμεσα σε αγγλόφωνους συγγραφείς από διαφορετικές χώρες. Η Αργυρώ Μαντόγλου έκανε εξαιρετική μεταφραστική δουλειά προσδίδοντας ύφος και τόνο σε τόσες εναλλακτικές φωνές. Ωστόσο, ενώ ο ελληνικός τίτλος δεν προδίδει το σκεπτικό του ξένου ( Τhe book of other people ), παραμερίζει τον «άνθρωπο» προς όφελος του «Άλλου».