«Ένα όνομα, μία ιστορία»

ΕΙΚΟΣΙ ΤΡΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΥΣ
ΑΓΓΛΟΦΩΝΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΟΜΟ
ΑΠΟ ΤΗ ΖΕΪΝΤΙ ΣΜΙΘ, ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ ΕΝΑ
ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ
ΚΙΝΗΤΡΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ
ΚΑΘΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ
Η τριαντατετράχρονη Ζέιντι Σμιθ, που τώρα τελευταία ανταγωνίζεται σε δημοσιεύσεις λογοτεχνικών κριτικών ακόμη και την Τζόις Κάρολ Όουτς, πρότεινε σε συνομήλικους συγγραφείς να σκεφτούν μια ιστορία γύρω από ένα όνομα ώστε να φανούν οι διαφορετικές προσεγγίσεις στο χτίσιμο ενός «χαρακτήρα». Η επιλογή των συγγραφέων αποτελούσε από μόνη της μια πρόταση: οι περισσότεροι εκπροσωπούν σύγχρονα ρεύματα της αγγλικής λογοτεχνίας και ορισμένοι (συμπεριλαμβανομένης της ιδίας) του «υστερικού ρεαλισμού» (όπως τον επέβαλε ο κριτικός Τζέιμς Γουντ με τον οποίο η Ζέιντι Σμιθ έχει αρχίσει μια λογοτεχνική αντιμαχία). Οι συγγραφείς κατέθεσαν τις ιστορίες τους που είχαν ως τίτλο ένα όνομα, ένα ονοματεπώνυμο ή ένα υποκοριστικό. Δύο από αυτές είναι υπό μορφή κόμικς και άλλες δύο δεν αντιστοιχούν σε ανθρώπινους χαρακτήρες, όπως «Το τέρας» του Τόμπι Λιτ που προσπαθεί να αποκτήσει υπόσταση γιατί «δεν είχε ιστορία, εκτός και αν το να είναι τέρας είναι από μόνο του μια ιστορία». Αλλά και ο «Θίο» του Ντέιβ Έγκερς, είναι μια ασχημάτιστη μορφή, που αναζητά ταυτότητα έπειτα από έναν σεισμό, δίνοντας μιαν υπερρεαλιστική διάσταση στο διήγημα.

Ανάμεσα στις καλογραμμένες ιστορίες ξεχωρίζει η «Τζούντιθ Κάσελ» του Ντέιβιντ Μίτσελ με ηρωίδα μια πενηντάρα που φλερτάρει μέσω του Ίντερνετ ψευδόμενη για την ηλικία της, ο απελπισμένος και μοναχικός ήρωας «Φρανκ» της Α.Λ. Κένεντι και η «Σολέιγ» της Βεντέλα Βίντα, μια κυριαρχική γυναίκα που επεμβαίνει στην καθημερινότητα μιας παντρεμένης φίλης της, διήγημα που βαδίζει προσεκτικά στα βήματα του Ρέιμοντ Κάρβερ και του Τομπάις Γουλφ. Στις πολύ καλές ιστορίες θα συμπεριλαμβάναμε τη «Λελέ» της Αϊτινής Εντβίζ Νταντικά, όπου μια γυναίκα, ζώντας στην τροπική φύση, προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω της, τη φυσική φθορά και το άρρωστο παιδί που κουβαλάει μέσα της. Ο Τζόναθαν Λέθεμ με τον «Πέρκους Τουθ» δημιουργεί τον πιο σπαρταριστό χαρακτήρα, βγαλμένο κατευθείαν από τα φετίχ της σύγχρονης κουλτούρας. Ο ήρωάς του δεν αντέχει τη γραμματοσειρά του περιοδικού «Νew Υorker» και τα δακτυλογραφεί και τα τυπώνει σε απλή γραμματοσειρά Courier, για να εξαφανίσει το αποπνικτικό περιεχόμενο του περιοδικού.

Ο Τζόναθαν Λέθεμ μεταφράστηκε και στα ελληνικά, ενώ άλλοι έντεκα συγγραφείς της συλλογής έχουν ήδη μεταφραστεί: Μίτσελ, Α.Λ. Κένεντι, Ο΄ Χάγκαν, Ζέιντι Σμιθ, Χεμόν, Χόρνμπι, Κούνζρου, Λιτ, Θίργουελ, Έγκερς, Τόιμπιν. Ωστόσο οι περισσότεροι πέρασαν σαν αεράκι από την ελληνική αγορά. Στις λίστες των ευπώλητων της ξένης λογοτεχνίας κυριαρχεί η «έκλειψη» των αληθινών τάσεων της σύγχρονης ξένης λογοτεχνίας ενώ ανατέλλει ο παπαγαλίστικος μιμητισμός των life- style αναγνώσεων.

Jadie Smith

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ

ΜΤΦ. ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΝΤΟΓΛΟΥ ΕΚΔ. ΤΟΠΟΣ 2009, ΣΕΛ. 370