ΥΙΟΘΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Έντονα πολιτικοποιημένος συγγραφέας, ο Ντανιέλ Τσαβαρία καταφεύγει αναγκαστικά σε έντεχνες σχηματοποιήσεις για να περιγράψει έναν υπερβολικά περίπλοκο κόσμο, τον οποίο πάντως δείχνει συχνά να απολαμβάνει. Υιοθετεί λοιπόν αυτό που πολλοί, μεταξύ τους και η Ναντίν Γκόρτιμερ, έχουν ονομάσει «γλώσσα του αγώνα». Οι αναλύσεις των ηρώων του για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ή (ως αντίποδα) το καθεστώς Τσάβες στη Βενεζουέλα μοιάζουν μάλλον μονοδιάστατες, σε σχέση τουλάχιστον με το ιδιαίτερα καλλιεργημένο προφίλ τους. Αντίθετα, συναρπαστικές είναι οι απεικονίσεις της καθημερινότητας των ίδιων ηρώων, που συχνά περιβάλλονται από μια αχλύ μελοδράματος αλλά προδίδουν καλή γνώση των τεκταινομένων σε ποικίλα σημεία του πλανήτη. Σε κάθε περίπτωση ο Τσαβαρία καταφέρνει να μας κρατάει διαρκώς σε εγρήγορση ως προς τις στροφές της ζωής των πρωταγωνιστών, τις ιδεολογικές αλλαγές και τις ερωτικές τους μεταπτώσεις. Η έλλειψη κατηγοριοποιήσεων και η ευρεία ποικιλότητα της ανθρώπινης πανίδας κατασκευάζουν ένα πάντα ενδιαφέρον παλίμψηστο ίσης αξίας με ταΧαιρετίσματα στο ΘείοκαιΤο κόκκινο στο φτερό του παπαγάλου (επίσης στις Εκδόσεις Οpera). Η φαντασία οργιάζει χτίζοντας ένα πολυπρισματικό θρίλερ είτε από τα δομικά στοιχεία μειζόνων ιδεολογικοπολιτικών συγκρούσεων είτε ακόμη κι από ευτελή υλικά. Η λυτρωτική δύναμη του πολιτιστικά υψηλού μυθοπλαστικού λόγου είναι παρούσα.