Φάγαμε … στο «Jimmy and the fish»

Αμέσως μετά το Πάσχα και έπειτα από μία εβδομάδα ατονίας στο νησί της μακροζωίας (Ικαρία) επέστρεψα στην Αθήνα, με το μυαλό ακόμα στις διακοπές. Ήθελα να απολαύσω την αίσθηση του να είμαι τουρίστας στην πόλη μου, οπότε πήγαμε στο Μικρολίμανο και σε μια παλιά σταθερή αξία, ένα εστιατόριο με θέα στη θάλασσα, το «Jimmy and the fish». Αυτό βέβαια αφού περάσαμε οδηγώντας μπροστά από αρκετούς σερβιτόρους με μενού στα χέρια, στην προβλήτα, με το κυκλοφοριακό κομφούζιο, οι οποίοι φώναζαν διάφορα όπως «Fis (sic) for giou» και «kam een, ouee park». Το πάρκινγκ, όπως αποδείχθηκε, είναι υπόθεση συνεργασίας μεταξύ όλων των εστιατορίων κατά μήκος της θάλασσας, αφού ο τύπος που μας πήρε τα κλειδιά ρώτησε σε ποιο εστιατόριο θα είμαστε. Ένα πράγμα για το οποίο χάρηκα ήταν ότι ήμασταν οι μόνοι «τουρίστες» στο εστιατόριο. Όλοι οι υπόλοιποι έμοιαζαν… πολύ Έλληνες, πελάτες που γνώριζαν το μαγαζί, ίσως και θαμώνες, που έρχονται όχι μόνο για τη θέα της προβλήτας και των γιοτ αλλά και για ικανοποιητικό φαγητό.

Το «Jimmy» δεν σερβίρει την πιο πρωτοποριακή κουζίνα της πόλης με ψαρικά (αυτό είναι ο τομέας εστιατορίων αστέρων όπως το «Βαρούλκο» και το «Μilos»). Σερβίρει- θα λέγαμε καλύτερα- ένα προσιτό μενού με τα καλύτερα πιάτα που ταιριάζουν με συζήτηση και ένα καλό μπουκάλι κρασί Μαντίνεια Τσέλεπου, το οποίο ήπιαμε μαζί με το δείπνο μας. Το μενού είναι μεγάλο και τα περισσότερα από τα πιάτα είναι με κατεψυγμένα ψάρια, αλλά τουλάχιστον οι σερβιτόροι είναι ειλικρινείς. Τα ορεκτικά καλύπτουν μεγάλη ποικιλία από κλασικά πιάτα, όπως μαριναρισμένο γαύρο, αχινοσαλάτα, σαλάτα θαλασσινών, χταπόδι σχάρας, κλασικά καλαμάρια γεμιστά με φέτα και άλλα. Δοκιμάσαμε τα τηγανητά καλαμάρια, που ήταν φρέσκα και όχι κατεψυγμένα εκείνη την ημέρα και ήταν πολύ καλά- και τραγανά χάρη στον παχύρρευστο χυλό που τα κάλυπτε, αλλά και πολύ τρυφερά μέσα. Ήταν σερβιρισμένα με ρεμουλάντ. Ένα πιάτο χωρίς ψαρικό που δοκιμάσαμε δεν ήταν πολύ καλό, αν και ήταν αρκετά απλό να φτιαχτεί:

μανιτάρια πλευρώτους στη σχάρα.

Είχαν λίγο πικρή επίγευση και στο μάσημα ήταν λίγο… σαν λάστιχο. Αλλά ο ψήστης έκανε εξαιρετική δουλειά με τις φρέσκες σαρδέλες, ξεκοκαλισμένες και σερβιρισμένες με πλούσια επικάλυψη από ελαφρώς καψαλισμένα κρεμμύδια. Μπορώ να τις φάω οποιαδήποτε στιγμή.

Δύο μαγειρεμένα πιάτα που δοκιμάσαμε ήταν άνω του μετρίου, αλλά μακριά από υψηλή κουζίνα: το ριζότο με σαφράν, μπρικ και καραβίδες ήταν νόστιμο και πολύ σπυρωτό για να θεωρηθεί σωστό ριζότο. Θα έλεγα ότι θύμιζε περισσότερο πιλάφι και όχι ριζότο, σύμφωνα με τους δικούς μου αισθητήρες γεύσης. Τα ραβιόλια γεμιστά με θαλασσινά και ρικότα ήταν καλύτερα. Η μερίδα ήταν πλούσια, η γέμιση νόστιμη, η σάλτσα λίγο παραπάνω παχύρρευστη αλλά όχι κακή.

Εδώ τελείωσε η κρουαζιέρα μας στο μενού του «Jimmy», χωρίς να δοκιμάσουμε πανακότα, μπράουνις, tart tatin ή κρεμ μπρουλέ, που ήταν μερικά από τα επιδόρπια.

Το σέρβις ήταν λίγο απότομο, οι σερβιτόροι λίγο άκομψοι, χωρίς όμως να είναι και αγενείς. «Jimmy and the fish»: Κουμουνδούρου 46, Μικρολίμανο, Πειραιάς. Τηλ. 210-4124.417

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 45 έως 55 ευρώ το άτομο

Σέρβις:

Λίγο απότομο

Ατμόσφαιρα:

Ευχάριστη θέα στο Μικρολίμανο

Κουζίνα:

Τα καλύτερα πιάτα της θάλασσας και όχι μόνο

Κάβα:

Ελληνική και σε λογικές τιμές