Ο μάγος και ο διάβολος

Ο ΛΟΦΟΣτου Βάφελ είναι γεμάτος πύργους και πυργίσκους. Ο πιο γνωστός λέγεται Κurza Stopka («Ποδαράκι Κότας»). Γιατί έτσι μοιάζει όταν τον αντικρύζεις από μακριά, καθώς έρχεσαι από την οδό Γκρόζκα. Μόλις ο ήλιος δύει, λένε οι Κρακοβίτες, ο πύργος μετατρέπεται σε στέκι φαντασμάτων. Εάν πλησιάσεις κοντά, κρατήσεις την αναπνοή κι ακουμπήσεις το αυτί στον τοίχο του πύργου θα ακούσεις άγνωστες φωνές, ψιθύρους, πελερίνες ιπποτών να θροΐζουν, πόρτες να τρίζουν, άλογα να χλιμιντρίζουν… Είναι οι πεθαμένοι βασιλιάδες της Πολωνίας που μαζεύονται κάθε τόσο στα παλιά τους παλάτια και συζητούν για το μέλλον της χώρας τους… Κράτησα την αναπνοή μου και ακούμπησα το αυτί στον τοίχο του πύργου αλλά δεν άκουσα πελερίνες να θροΐζουν, πόρτες να τρίζουν, άλογα να χλιμιντρίζουν. Άκουσα και είδα άλλα. Γλυκούς ψιθύρους εραστών και φωνές μεθυσμένων Άγγλων τουριστών. Έρχονται εδώ στην Κρακοβία με τις πάμφθηνες αεροπορικές πτήσεις (9 ευρώ πηγαινέλα) και μεθούν με μπίρες φθηνές, τραγουδώντας ακαταλαβίστικα τραγούδια. Οι Άγγλοι προλετάριοι έρχονται στην Πολωνία για να μεθούν και οι Πολωνοί των γύρω χωριών που έχουν αδειάσει μεταναστεύουν στην Αγγλία για να καθαρίσουν σπίτια και να δουλέψουν σερβιτόροι σε μπαράκια. Η Ευρώπη των συνόρων που έπεσαν. Η Ευρώπη που ταξιδεύει. Η Ευρώπη των είκοσι επτά χωρών και των δύο ταχυτήτων.
ΑΚΟΥΣΑτις φωνές στην αγορά των λουλουδιών στην τεράστια Κεντρική Πλατεία της Κρακοβίας. Άκουσα ονειρικές νότες του Σοπέν.
Άκουσα τη μελωδία της τρομπέτας, που κατεβαίνει από τους πύργους του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας και κόβεται στη μέση ξαφνικά, γιατί πριν από αιώνες ένα ταταρικό βέλος έκοψε στη μέση τη μελωδία του Πολωνού φύλακα πάνω στον ίδιο πύργο. Τώρα η Κρακοβία δεν κινδυνεύει πια από τους Τατάρους, ούτε από τους γείτονες. Σήμερα η Πολωνία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι Κρακοβίτες ακόμα θυμούνται τη συγκίνηση και τα αμέτρητα ποτά που ήπιαν για να πανηγυρίσουν την ιστορική εκείνη στιγμή. Αυτή τη στιγμή ο εχθρός λέγεται καπιταλιστική οικονομική κρίση. Οι Κρακοβίτες ανησυχούν αλλά δεν φοβούνται. Έχουμε δει πολύ χειρότερα, λένε. Έχουμε δει Τατάρους, τσάρους, Χίτλερ, Στάλιν. Και σε τελευταία ανάλυση, προσθέτουν, αν τα βρουν σκούρα, μπορούν να κρυφτούν στο φεγγάρι, όπως ο πρόγονός τους ο Τουαρντόφσκι. Και έτσι μαθαίνω και εγώ ποιος ήταν αυτός ο τύπος. Ένας μάγος που έκανε συμφωνία με τον διάβολο: σε αντάλλαγμα των εξαιρετικών εξουσιών που θα του χάριζε ο διάβολος, ο Τουαρντόφσκι θα του πουλούσε την ψυχή του. Όταν ήρθε η ώρα της ανταλλαγής, όμως, ο πονηρός μάγος πήρε αυτό που ήθελε αλλά δεν πούλησε την ψυχή του. Έτσι, παραβίασε τη συμφωνία και για να ξεφύγει από τα νύχια του Σατανά κατέφυγε στο φεγγάρι. Κάθε φορά με την πανσέληνο, ο γέρος Τουαρντόβσκι εμφανίζεται στην άκρη καπνίζοντας την μακριά του πίπα, γελώντας με την αφέλεια του διαβόλου και νοσταλγώντας από εκεί ψηλά την Κρακοβία του…










